ryo
@Patroklous
scorpio
4w5
8 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Giderek daha da dönülemeyecek yollara sokuyor kendini, ama ben nedense bunu tam olarak istemeyerek olduğunu düşünmüyorum. Kendini sabote ediyor. Tabii ki kitaptaki karakterden bahsediyorum, ama zaten Dazai de ya o ya da çok farklı birisi kitabın son sözünde söylendiği gibi. Küçüklüğünden beri başka biri gibi davranarak çevresini memnun etme ihtiyacı duyuyor. Babasının ona almak istediği hediyeyi istiyormuş gibi yapan bir çocuk düşünün. Ve ben kitap boyunca hiçbir şeyi tutkuyla istediğine şahit olmadım. Tutkulu olduğu anlar oldu fakat bunlar daha çok anlık gaza gelmiş pek gerçekçi olmayan beklentilerden gelen çoşkular gibiydi. Naif birisi, bu yüzden kadınları çekiyor fakat o kadınlara, kadınlar ona iyi gelmiyor. Çoğu şeyi kendi hayatına atfettiğini varsayacak olursak, ben beraber yaşadığı kadının küçük kızının asıl hayatındaki karşılığını bulamadım. İnternette öz bir kız çocuğu olduğunu gördüm ama kendisiyle ilgili çok az bilgi var. Bunun dışında sürekli birisinin kendisine zarar vereceğini düşünmesi, insanların aslında pek de umrunda olmadığını anlamaması üzücü. Olaylarla başa çıkamaması bu yüzden bağımlı olması, bağımlı olduğu için başa çıkamaması da zaten okurken aşina olduğum bir konu. Bu kitap okumayı bitirdikten sonra leş gibi alkol kokuyor. Ve özellikle sonsöz, kitabın bazı kısımlarından daha etkileyici, gizemli ve içinizi cız ettiren cümlelerle bitiyor. Dedim ya kitap boyunca karakterin asla bir konuda tutkulu olduğunu göremedim. Belki de sırf bunlar anlaşılmayı çok istediği için kendine yaptığı şeylerin sonuçlarıdır.
Gizemli bir hava yaratmaya çalışan, kendi çapında da başarılı olan hikayeler. Tüm hikayelerde önemli bir kadın var. (Ve nedense hepsinin beyaz tenli ve güzel olduğu vurgulanmış :D) Bunu yazarın annesinin vefatı sonucu bir geri tepki diye yorumlayanlar var, büyük ihtimalle haklılar.
Kitap dört öyküden oluşuyor. Üç kısacık, bir diğerlerine kıyasla daha uzun bir hikaye. Kısa hikayelerden bir tanesi bende uzun olana göre çok daha büyük etki bıraktı.
Yukarıda kitabın kuzenlerle kalınan gece anlatınlan hikayeler tadında olduğunu okudum. Kısmen doğru ama onlar kadar korkunç değildiler, gece de okuyabilirsiniz kitabı.
Kitabın genelinde mistik ve doğaüstü güçler ya kadınların üzerine yükleniyor ya da bir kadınla alakası oluyor. Dili sade kitap gayet akıcı siz benim okuduğum süreye bakmayın.
Ayrıca kitabın başındaki Tuhaf Yerlerin Aşinalığı yazısını aşırı sevdim. Sakın geçmeyin, anlamak için üç kere okudum o yazıyı ama değer.
Herneyse sonuç olarak, mistik yanı gotik yanından daha ağır basan hoş ve nahoş tatlar bırakabilecek, vaktiniz varsa okuyun ama bu türün fanı değilseniz okumasanız da olur dediğim öyküler.
Dazai'ya çok aşinayım ve Dazai hakkında azımsanmayacak şeyler biliyorum ama bu kitabı dahil sadece 2 kitabını okudum. Bundan önce Öğrenci Kız kitabını okurken içim sıkılmıştı biraz. Bu kitabın
Nereden başlasam ki? Öyle bir kitap ki bu; yalnızlık, depresyon, yas, gelecek görememe, umutsuzluk, bir tutam da kendine kızma, bunlar kitabın ana bileşenleriyken bile size sıcak bir ortam sunabiliyor kitap boyunca. Kitabı bitirdiğinizde avcunuzda hafif bir sıcaklık, içinizde bir burukluk kalıyor.
Kitap iki öyküden oluşuyor, ilki kitaba adını veren Mutfak, diğeri Ay ışığı gölgesi. İki öykünün de oldukça benzer yanları var fakat birisi bittiğinde içinizi daha bir cız ettirebilir yalnızca.
Mutfak öyküsü onu yetiştiren büyükannesi öldükten sonra büyükannesinin oldukça sevdiği bir çiçekçi çocuğun bir anda Mikage'ye evinin kapısını açmasıyla başlar. Mikage ve bu çocuğun ilişkisini, Mikage'nin kendi ve hayat için durum değerlendirmelerini, özellikle yalnızlık ve umut hakkında düşüncelerini okuruz kitap boyunca. Bir de Eriko vardır tabi ki, çiçekçi çocuğun(Yuichi olması lazım)annesi. Eriko ve Yuichinin ilişkisi özellikle çok güzeldi. Hatta bir yerlerde Yuichi Eriko Eriko'dur işte gibi bir cümle söyler onu tam olarak anne ya da baba olarak görmez, sebebini anlarsınız. Onu o şekilde kabullenmesi ayrıca Mikage ve Erikonun da ilişkisi çok hoşuma gitti. Sonlara doğru Mikage oldukça sevilesi geldi gözüme nedense.
İkinci öykümüzde ise yine kayıp veren bir genç kızın başa çıkmaya çalışmasını okuyoruz. Neden bilmiyorum ama iki öyküde de yaşça ana karakterden büyük olan kadınlar (Birincide Eriko ikincide Urara) oldukça anaç ve yol gösterici yazılmışlar ve bu çok hoşuma gitti. Bu öykünün son sayfası -belki kitabın da son sayfası olduğundan- garip bir his bıraktı, oturdum kaldım.
Keşke Daha Uzun OlsaydıRoman
İlk vampir konulu roman, ayrıca meşhur Dracula'ya ilham kaynağı olarak geçer.
Açık olacağım, çok kısa ve olayların da hızlı bir şekilde geliştiği bir kitap olmasına rağmen tahminimi oldukça aşan bir sürede bitirdim. Bunda eminim kitabın ağır ve süslü dilinin etkisi vardır.
Konusu şu şekilde: Genç bir kız olan Laura, babası ve evdeki birkaç yardımcı ile pek insanın uğramadığı oldukça tenha bir şatoda(?) kalıyorlar, maddi durumları ve babasının konumunun da gayet iyi olduğunu anlıyoruz. Laura bu başıboş bölgede yaşıtı olmadığı için oldukça yalnızlık çekiyor ama bir gün bu durum evlerinin önünde durup annesinin Laura yaşlarında solgun görünen bir kızı oldubittiye getirip evlerinde kalması için hemen ikna edince değişiyor.
Dediğim gibi olaylar oldukça hızlı akıyor, ama buna rağmen akıcı bir kitap olmadı benim için, olayların hızlı akması da kitabın kötü yanlarından çünkü özellikle kitabın sonları ve Laura Carmilla ilişkisi elinizde kalıyor gibi hissediyorsunuz. Biraz daha uzun olsaydı kitabın çok daha içine girilebilirdi.
Ama yine de bu kitabın o dönemlere göre oldukça cesur olduğunu ve benim de kitaptan aldığım zevki ve heyecanı değiştirmiyor, gotik ve wlw severler için ilk önerecegim kitap.