Kenan tatan
@Payiz_13
Hümanist
“Güçlü insan affeder; zayıf insan yargılar.”
Reklam
“İnsan, kendine karşı acımasız olmayı öğrendiğinde ‘ahlaklı’ olur.”
“Ahlakın kökeni üzerine şimdiye kadar söylenenlerin hepsi, iyi niyetli ama yüzeyseldir.”
Demokrasinin temel özelliklerinden birisi siyasî eşitliktir; yani siyasî gücün mümkün olduğunca geniş ve eşit bir şekilde dağıtılmasıdır. Ancak bu gücü hangi organ veya grup dağıtacaktır? Kısacası kimler “halk”ı teşkil eder? Dışarıdan bakıldığında cevabımız basittir: “demos” veya “halk”, kesinlikle bütün insanları ifade eder, yani ülkedeki nüfusun tamamını. Ancak pratikte her demokratik sistem, siyasî katılımı bazen ciddî şekilde sınırlar.
Ona göre kişi, “Üstinsan”ı kendisi var etmeli ve bunun için ne Zerdüşt’e ne de bir başkasına -tanrı dâhil- ihtiyaç duymalıdır.[18] Kendisinin efendisi olmalı, kendi yasalarını kendisi koymalıdır. Kendi yasasının yargıcı, celladı ve kurbanı olmak zorundadır. Kişinin kendi yasasının yargıcı ve celladıyla baş başa kalmasını korkunç bir şey olarak tanımlayan[19] Nietzsche, bunun koşulu olarak kişinin kendisine karşı sert ve katılık kertesinde dürüst olması gerektiğini söyler.
Reklam