Yağmur
@Pdyagmurr
Psikolojik danışman
Lisans
11 Kasım 1998
27 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2026 16. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2026 11:10
Firdevs sadece bir kadının hikayesi değil susturulmuş bir hayatın iç sesi, onun öfkesi yalnızlığı ve seçimleri bize uzak değil tam tersine toplumun görülmez baskılarını bir insana nasıl yavaş yavaş kendinden uzaklaştırabileceğini çok net gösteriyor. Onun yaşadığı şey bir kaderden çok sistemli bir sıkışmışlığın sonucuydu. Kitaptan bana kalan acıma değil derin ve rahatsız edici bir gerçeklik hissi oldu. Birçok etkinlediğim kısımlar oldu bunlardan ilki Firdevs'in en dip noktaya indiği anda hissettiği gücün aslında dışarıdan gelen bir güç değil ilk kez kendi sınırlarını belirleyebilmesinden doğan yanıltıcı ama gerçek bir kontrol duygusu olduğunu fark etmem oldu. Hayatı boyunca nesneleştirilen bir bedenin en azından değerini kendisinin belirleyebildiği bir alana dönüşmesi ona paradoksal bir özgürlük hissi verdi bu yüzden onun gücü yükseliş değil çöküşün içinden doğan sert bir farkındalık aslında. En çok etkilendiğim kısımlardan bir diğeri de Firdevs'in ölümü seçmesiydi.
Aslında bir son değildi hayatı boyunca elinden alınan tüm seçimlerinin ardından ilk kez "ben" diyebilmesiydi çünkü onun yaşamı boyunca kararları hep başkaları verdi,sesi hep bastırıldı ölüm anında ise ilk defa hiçbir sistemin, hiçbir otoritenin ona dokunamadığı bir alana geçti.
Bu yüzden bu seçim yok oluş değil geç kalmış bir ilk gerçek özgürlük anıdır.
Nevâl El-Seddavi
Sıfır Noktasındaki Kadın
Nevâl El-Seddavi
Sıfır Noktasındaki Kadın
Reklam
Algernona Çiçeklerle ile vedalaştım. Zekası artırılan Charlie'nin değişimini, yükselişini ve ardından kaçınılmaz düşüşünü okurken aslında insan olmanın ne kadar kırılgan bir dengeye bağlı olduğunu hissediyoruz. Bir yandan bilginin kapıları açılırken diğer yandan yalnızlığın derinleşmesi hikayeyi daha da sarsıcı kıldı. Benim en çok içime dokunan şey bu dönüşümün ne kadar sessiz ama acı verici oluşuydu. Gösterişsiz bir şekilde büyüyen bu hikaye bittiğinde geride ağır ama anlamlı bir iz bırakıyor. Vedası bile hikayenin kendisi kadar içten ve unutulmazdı.
Keyifli okumalar
"Lütfen vaktiniz olursa Algernonun arka bahçesindeki mezarına birkaç çiçek koyun olur mu"
Tatar Çölü 
Dino Buzzati
İnsan kendini kaderine ve alışkanlıklarına kaptırmış yaşamaya devam ederken de hırslarına, tutkularına köle olup onların peşinden koşarken de zamanın akıp gittiğini ve insanın farkına bile varmadan kendi dünyasına yabancılaşıp sevdiklerinden koptuğunu çok güzel ve etkileyici bir şekilde anlatmış yazar.
Okurken aklıma not düştüğüm Oğuz Atay'ın " Yatağımın karşısında bir pencere var , odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım bu evde ,bir gün bu duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum,işte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla da hiç yaşamadım"sözleri geldi.
Kitabı okumuyor adete yaşıyorsunuz...
2.Dünya Savaşı sonrası parlayan modern İtalyan edebiyatında yer edinmiş usta bir eser. Genç ve hevesli bir teğmenin ilk görev yerini çevreleyen uçsuz bucaksız çölle savaşı...