... her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar,canları sıkılır. Çünkü,efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
‘’Tanrı’nın güneşi bu kadar güzelse, bir de ötekini hayal et.’’
Şaşırıp kalmıştım.
‘’Öteki mi? Öteki güneş mi? Bildiğim tek güneş bu, o da zaten kocaman.’’
‘’Daha da büyük, başka bir güneşten bahsediyorum. Her birimizin yüreğinde doğan güneşten. Umutlarımızın güneşinden. Düşlerimiz uyansın diye göğsümüzde uyandırdığımız güneşten.’’
Büyülenmiştim.