Reyhan Tunçer Yıldız
@PembeSeyyah
Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.
Reklam
Hiç bitmesini istemediğim kitaplardan biri oldu. Şermin Yaşar’ım hikayeciliği o kadar iyi ki, keşke romanları olsa sayfalarca, cilt cilt onu okusak. Dilinin akıcılığı, sadeliği, samimiliği o kadar güzel ki okurken sanki kitabın içindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Karakterler üzerinden günümüzdeki hayata karşı yapılan eleştiriler, göndermeler çok manidar.
Selime teyze ve Meltem, sanki karşı komşumuz gibi çok yakınlar. İki tarafın hasretini kendi içimizde hissederek okuyoruz kitabı. Birinin yok diye üzüldüğü şeyin aslında başkasının acısı olduğunu görüyoruz. Herkesin kendine göre imtihanı var. Meltem’in ailesinin yokluğu onun imtihanıyken, anne baba hasreti, eksikliği çekmişken, Selime teyze de hayatta olan çocuklarının halleriyle imtihan yaşıyor. Kitabı çok beğendim, okunmasını şiddetle tavsiye ederim.
Beni yol tutar. Ama gidişlerde değil, dönüşlerde…
Beklemiyormuşum gibi yaptım ama hep bekledim.
Reklam