Arapların çok azı okuyabilirdi;fakat güzel konuşma tüm Arapların çocuklarında görmek istediği üstün bir meziyetti.İnsanın değeri güzel konuşması ve belâgatı ile ölçülürdü ve belâgatın başı da şiirdi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
..şehirli insan bir mahpustu.Onun bir yerde sürekli kalmak zorunda oluşu her şeyi çürütüyor ve -dün,bugün,yarını-zamanın gayesi haline getiriyordu.Şehirler bozulma yerleriydi.
10/10
Beğendi
·9 günde okudu
·2026 35. kitabı
Ah,insanın düşünebilecek vakti olsa!
Bazı şeylerin donuk acısını sözle dile getirmenin yolu yoktu.