En büyük düşünceler,en basit olanlarıdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her şey iyiydi eskiden;güler yüzlü ve dostçaydı her şey.
Bir de kitaplar vardı.Yatağın başucundaki rafa sıralanmışlardı.Onları yerli yerine koymaya zahmet etmediğiniz için,iki üç tanesi sıranın üstünde yatay dururdu her zaman.Sayfaların kenarları kıvrılmış,çiziklerle dolu kitaplar.
…manzara bambaşkaydı.Hayalimsi görüntülerin tül gibi ince büyüsü,okyanusun soğuk sularıyla başa çıkamadığı için,ufkun kesinlikle çizilmiş,haşin maviliği vardı.
Kureyş ve diğer putperest kabileler Hıristiyanlara düşman değildiler.Hıristiyanlar bazen İbrahim’in Mabed’ini ziyarete gelirler ve Araplar tarafından diğer hacılar gibi ağırlanırlardı.Hatta bir Hıristiyan’ın,Kâ’be’nin içinde Meryem ve İsâ portresi boyamasına izin verilmiş,teşvik bile edilmişti.Fakat bu resim ve diğerleri bir tenakuz teşkil ediyordu,Kureyşliler ise bu çelişkiye aldırmaz görünüyorlardı.Onlar için bu,sadece putlarına iki yeni putun eklenmesinden ibaretti.