İnsanın karanlığı çağıran bir yanı vardır. Bu yan, başkasının felaketinden şükür çıkaran zalimliğin hemen komşusudur. Bir insan, iki insan, üç beş kişilik bir arkadaş grubu olduğunda bu karanlık ancak korkulu bir bekleyişin hayata bağlayan heyecanı olarak kalır. Ama bir şehir dolusu insan o karanlığı çağırıyorsa durmaz, gelir.
İnsanların birbiri ile mesajlaşması, tanışması, bir konu hakkında fikir alışverişi yapması için vardır. "Merhaba, tanışabilir miyiz" tarzı mesajlar elbette ki gelecektir. Saygı çerçevesinde olduğu sürece "Merhaba" yazan biri tacizci sayılmaz. "Konuşmak istemiyorum" denildiği zaman özür dileyip giden biri de benim gözümde gayet saygılı bir insandır.
İnsanlar birinin yazdığı yazılardan, yaptığı yorumlardan, okuduğu kitaplardan dolayı o kişiden hoşlanabilir ya da etkilenebilir. Bu vesileyle de tanışmak isteyebilir.
Bu durumdan rahatsız olan kişi DM özelliği kapatır ya da cevap vermez. "Neden hep bana yazıyorlar" tarzı paylaşım yapıp da tüm ilgiyi üzerine çekmeye çalışmaz.
Gerçekten taciz edilen bir kişi de hakkını her yoldan aramalıdır. Yetkililere şikayet talebinde bulunabilir, dava edebilir ya da savunmasam da uygulama üzerinde linç kampanyası başlatabilir.
Bunun dışında "merhaba, tanışabilir miyiz" mesajları ile DM kutusunu doldurup paylaşım yapan kişi sadece ilgileri üzerine çekmeye çalışan biridir.
Cinsiyet farketmeksizin.
Evet ben dm kutusunu kapattım, rahatsız olan herkes yapabilir bence de. Bu arada gerçekten kitap okuma uygulaması olmasına rağmen bazı insanlar sadece kız veya erkek tabiri caizse sosyal medya diliyle söylemek zorundayım ki "düşürmek" için burada.