Her hareketimizden önce bütün sonuçlarını tahmin etme çalışsak, bunları ciddi olarak düşünsek, önce kesin sonuçları sonra olası sonuçları, sonra rastlantısal sonuçları, daha sonra da hayali sonuçları düşünmeye kalksak, kımıldayamayız bile tek bir adım atamayız.
Bir sürü aptalın saldırısına uğrayan, daha fazlasının da yok saydığı ahlaki vicdan, var olan ve daima var olmuş bir şeydir, yoksa ruh denen şeyin bulanık bir fikirden öte olmadığı Dördüncü Zaman filozoflarının icadı değildir. Zaman geçtikçe,birlikte yaşarken ve genetik değişimler olurken, vicdanımızı giderek damarlarımızda dolaşan kanın rengine ve gözyaşlarımızın tuzuna buladık,bu da yetmiyormuş gibi, gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük, sonuçta gözlerimiz, ağzımızla inkâr etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne serer hale geldi. Bu genel olguya bir de basit zihinlerde işlenen suçun yol açtığı pişmanlığa çoğu zaman kadim korkular da eklenince, bunun sonucunda, suçlunun işlediği suçun cezası, öyle böyle demeden,hak ettiğinin iki katı olur.
"içimizde hem yin'i hem de yang'ı barındırırız: En karanlık gecede bile yıldızlardan gelen bir ışık vardır. Ama yin ya da yang artarsa, diğeri azalmalıdır: Doğan güneş geceyi kovalar. Mükemmel bir dengeye sahip olduğunuz zaman içinde olursun. Budist meditasyonunun erişmeye çalıştığı şeylerden biri de budur: Kişisel ch'i ile evrensel ch'i arasındaki mükemmel denge.
Gerçi dünyadaki bütün işler değersiz, başkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi gereksinimini dikkate almadan, para, onur, ve başka şeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir.
Sayfa 38 - Türkiye iş Bankası kültür yayınları·Kitabı okudu