Bu bir inceleme veya yorum değil öncelikle belirteyim. Spoiler da içermektedir.
Dokunma muazzamdı harikaydı falan değil ama bana öyle bir dokundu ki. Hani Yaşar Kemal diyordu ya 'bir ince tarafları var insanın, dokunmamalı.' işte öyle bir yerime dokundu.
Melankolik bir insanım çoğu zaman, kendimde en sevmedigim özelliklerden birisi bu. Adalet de kendimi bulmam bu sebeptendi herhalde. Bazı cümleleri o kadar bendi ki. Sanki benim gönlümün sızıntıları yazarın da kaleminden süzülmüş akmıştı kağıda Adalet'in ağzından.
Adalet'in yolculuğu benim de yolculuğumdu. Yanı başındaydım her adımda. İşte bu sebepten sonunun başka bitmesini o kadar çok istedim o kadar çok umdum ki. İhtiyacım vardı çünkü. Benim de o yolculuğun sonunda mutluluğa, huzura kavuşacağıma inanmak istedim. Adalet'in yolculuğu bana umut olacaktı. Bir Sadi Seber benim de karşıma çıkacaktı elbet, ben de ona 'geldim' diyecektim bir gün.
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,5bin okunma