Hızla yürüdü. Bilmediği bir şeyi özlüyor, nereye gideceğine karar veremiyordu. Gitmek istediği bir yer vardı. Ama neresiydi? Yeni bir duygu sarıyordu benliğini. Bu, her şeye karşı duyduğu derin bir nefret, bir rahatsızlık hissiydi. Herkesten iğreniyor, onları gördüğü için kendine lanet ediyordu. Biri ona hitap etse yüzüne tükürecek, tokat atacaktı.
"Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum..."
'İnsan üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. Gene de tüm hayvanların efendisidir.