Yağmur Yılmaz
@Philisophia
Kitaba kitap kulübümüzün bu ay okunacak kitabi oldugundan dolayi basladim. Hatta kitap önerisi olarak ilk duyduğumda zaman kaybı yaşatacak kesin diyerek sırf bir an önce bitsin diye önyargılı bir şekilde başladım okumaya. Sayfaları çevirdikçe çeviresim geldi. Kitap beni icine cekiyordu. Kitap ilerledikçe Gülseren Hanımla sanki terapide gibi hissettim ve kendime kizdim. "Neden daha önceden tanismadım Gülseren hanimla diye " Şimdi tüm kitaplarını alıp okumak istiyorum. Ah Kenan Baran önce sana çok kızdım, sonra seni anladım ve çok ağladım.Ağlarken sana ağlıyordum ama beraberinde geçmişimde biriktirdiklerime de ağladım. Insanın kader motifini nasıl ilmek ilmek kendisinin işlediğini o kadar güzel bir dil ile anlatmışki okuyun okutturun diyebilirim sadece. Ve Gülseren hanımın dilinden bir alıntı bırakıyorum.
"Madem öyle, kendi çok eski olsa da, yeni keşfettiğimiz bilinçdışının bir an önce varlığını kabul etmeli, onu önemsemeli ve bizim üzerimizdeki etkisini tanımaya, anlamaya çalışmalıyız, çünkü o, bizi milyonlarca yıldır yöneten ZİHNİMİZİN KADİM EFENDİSİ’dir. Bu kitapta size o kadim efendinin, insana neler yapabildiğini anlattım."
Hayatımız boyunca 'Dönüm noktası' diye tabir attığımız durum ya da durumlar vardır ya işte bu durumlar bu eserle birlite olağanüstü bir gece adı altında tasvir edilmektedir.
Nihayetinde bir günde okunabilecek ancak insanda derin izler bırakabilecek bir kitap olmasıyla birlikte bir yeniden doğuş, benliğini bulma veyahutta bir öze dönüş yolculuğudur.
"Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek birşeyi yoktur. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar."
Herkese keyifli okumalar.
Kitabı okuduktan sonra kapağıyla birlikte gözlerimi de kapatıp şöyle derin bir nefes alıp içinde yaşadığım hayatı sorgulattı bana bu kitap.
Hayatımızdan onca insan gelip geçiyor onca hikayeler duyuyoruz kimin hayatına dokunabiliyoruz.
Herkes bir ekmek davasıdır koşuşuşturuyor kimi bu koşuşturma da ardına bile bakmadan ilerlerken kimi de o koşuşturmacada ayağına taş takılıp tökezleyip düşenlerden. O tökezleyenler ayağa kalkmak istiyor iki adım sonra tekrar düşüyor dengesi bozuldu bir kere kalksa da düşüyor çabalıyor ayak parmaklarından beynine kadar bütün gücünü toplayıp tekrar kalkmak istiyor ama elini tutan biri olsa daha sağlam kalkacak o koşuşturmacada bir el geri dönüp elinden tutsa belki daha sağlam kalkacak.
Işte bunları düşündüm Bakır 'ın elinden de biri tutsaydı bu kadar müptezel olur muydu acaba?
Bir Behzat Ç hayranı olarak Emrah Serbesin kalemiyle ilk defa tanıştım. Bir çırpıda okunacak akıcı bir kitaptı. Herkese iyi okumalar.
Yazdığım hiçbir şarkı şiir
çektiğim acıya denk gelmiyor
kaç şarkı yazmam lazım
ya da kaç şiir
bu acıyı yenmek için
Söze bu mısrarlarla başlamış Sıla. Popülerliğin dışında kendinden birşeyler katarak yazmış, yazmak icin yazmadığı bariz belli oluyor mısralarında. Sesine hayranlığımın yanında kalemine de hayran kaldığımı belirtmek isterim.
Yıllar önce kardeşimin yazarın Serenad kitabını alıp okumasıyla Livaneli diye bir yazarın olduğunu keşfettim.Ancak bu keşif benim yazarla tanışmama vesile olamadı malesef. Belli bir zaman sonra çok sevdigim bir mısırcı abim parkta mısır satarken bu kitabı yerde bulduğunu ve sen kitap okumayı seversin al sen oku diyerek kitabı bana hediye etti. Böylelikle Livaneli ikinci defa karşıma çıktı. Evren bana artık Livaneliyle tanış sinyalleri verse de ben ısrarla zaten atılmıß bir kitap ne kadar güzel olabilir ki diye saçma bir düşünceyle rafa kaldırıp bir gün okurum diye beklettim. Şimdiki aklım olsa bir kitap atılacak kadar nasıl kötü olabilir ki diyerek ilk iş onu okumak olurdu. Sanırım Livanelinin kitaplarını okumayı ertelememdeki en büyük sebep bazı türk yazarların yaşattığı hayal kırıklığı. Kitabı okuduktan sonra ya zaman kaybı yasatırsa diye korktum. Gerçekten bir kitabı korktuğum için yıllarca beklettim su an bu şaka gibi geliyor bana. Üstünden bir yıl geçti ve ben 1000k ailesini keşfettim. Kitap hakkındaki incelemeleri okudukça merakım arttı ve cesaretimi toplayıp Livaneliyle tanıştım. Evet sonunda tanıştım.
Kitabı okuduktan sonra hayatımın geç kalmışlığıyla yüzleştim malesef. Bu kadar muhtesem bir üslupta bir kitap beklemiyordum. Türk yazarlara olan önyargımı kırdım sanırım. Hala kitabın etkisinde olduğumu söyleyebilirim. Bir solukta okuyup bitireceğim bir olay örgüsıyle karşılaşmayı beklemiyordum. Katili ararken olaylar farklı bir boyutta gelişti ki tadı damağımda kaldı. En kısa zamanda Serenadı okuyacağım.
