“Baba seni öyle çok seviyorum ki başka birini sevecek yer kalmadı bende” demiştim. “Babalık yerini ben doldurdum belki ama her insanın kalbinde açılmayı bekleyen bir sevda kapısı vardır. Vakti geldiğinde o anahtara sahip kişi gelip orayı açacaktır kızım” demişti.
“Ben babamı kimselere değişmem ki” desem de, babamın bu konuda da haklı olduğunu yıllar sonra anlayacaktım...
Herkesin hayatında güvendiği, sığındığı biri vardır. Güzel günlerini ilk paylaştığı, zor günlerinde de imdadına yetişen
kişi. Bunu okurken aklına gelen o ilk insan var ya, işte onun gibi biri.