Çünkü bazen hasta “bu benim kaderim” diye kabullenip köşesine çekilir ve hiçbir şey yapmadan ölümü beklerdi. Ya da kabullenir ve durum değerlendirmesi yaparak yaşamını gözden geçirir, önceliklerini yeniden belirler, değişiklikler yapar, hayatı hakkında sorumluluk alır ve mücadele ederdi.