Burak ÇAM
@PineTheRed
Şu anda okuduğu kitap
Tabi ki seveni sevmeyeni vardır ama Celal Şengör, İlber Ortaylı, Fazıl Say gibi insanlar bu ülkenin dünyaya açılan yüzleridir. Bu söyleşi tarzında yazılmış ve ismi de önemli ölçüde iddaalı bu kitabı ben okurken açıkçası büyük zevk aldım. Şimdi kimileri nasıl yaşayacağımıza birileri mi karar verecek tarzında düşünüyor olabilir. Tabi ki öyle şimdi onları lütfen bu yazıdan uzak bir yere alıp biz devam edelim.
Öncelikle fikirlerimi beğeneyim beğenmeyeyim ömrünü bilime, sanata ve spora adamış ve bu işi hakkıyla yapan her bir bireye imrenerek baktığımı itiraf etmek zorundayım. İşte İlber Hoca da imrenerek baktığım donanımlı insanlardan bir tanesi. Bu kitapta nasıl yaşanır ya da nasıl bir ömür geçirilmelidir sorusunun cevabını ararken bir anda Yaşar Kemal ve eşi Tilda Hanımı yanında bulabiliyorsunuz. O da ne az ileride Can Yücel ve eşi Güler Hanım sizleri karşılıyor. Fazıl say bir köşede muhabbete dahil olmayı bekliyor. Ne yemeli? Ne dinlemeli? Ne okumalı? Nerede yaşamalı? Ne öğrenmeli? Derken bir bakıyorsunuz kitabın sonuna nasıl geldiğinizi anlamıyorsunuz bile. Kitap içerisinde eminim insanlığa yüzünü dönen birileri için muhakkak bir şeyler var. Bu arada Hocanın bölüm aralarında bazı parçalardan, kitaplardan, filmlerden ve görülmesi gereken yerlerden küçük tavsiyeleri de var.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bir kadının başı dik yürüyüşünün bir kaç günü"
Oldukça akıcı ve kısa olan bu kitapta bir gün aniden an azından bir süreliğine yanlız kalmayı isteyen bir kadının kararı akabindeki bir kaç gününe şahitlik ediyoruz.
Klasik bir aile-insan hayatına sahip olmanın insanı sınırlandırdığından baş karakterimiz birden yalnızlığın belki de sıradan hayatından daha kötü olamayacağının farkına vararak radikal bir kararla eşine görüşmek istemediğini söylüyor. Kendi başına geçen bir kaç günün sonunda ise acısı tatlısıyla başka bir hayatın aslında çok uzak olmadığını ve insan için hep mümkün olduğunu görüyoruz. Bazen CESARETle verilecek bir karar insanı silkelemeye ve hayata yeni baştan başlamaya yetiyor.
Suç ve Cezayı okurken gürleyerek çağlayan bir ırmaktaymış gibi hissettim. Dostoyevski romanında akıcı dili ile birlikte olayların nereye varacağını ya da karakterlerin ruh hallerindeki değişimleri o kadar güzel işlemiş ki bir sonraki sayfayı tahmin etmek neredeyse imkansız hale gelmiş. Her bir karakter o kadar ince yaratılmış ki bazen Raskolnikov'un günlerce ateşler içindeki yatışını ya da Porfiri Petroviç tarafından sorgulanırkenki gerilimini derinden hissedebiliyorsun. Ayrıca olay akışı içerisinde her bir karekterin dünya görüşü arasındaki farklılıklar insanı bambaşka fikirlere sürüklüyor, farklı pencerelerden bakma şansını ayaklarımıza getiriyor. Beğenerek okuduğum ve bitmesini istemediğim kitaplardan bir tanesiydi.
