İnsanoğluna bir gövde ve bir kafa verilmiştir.Ve de yaşanacak bir hayat.Bu, varoluşun asgari düzeyidir.Bjørn Hansen kendini sadece varoluşun asgari düzeyiyle ilişkilendirir.Şimdiye kadar da kendini bununla ilişkilendirmişti.Bjørn Hansen açısından bu düşünce biçiminden uzaklaşmak imkansızdı.Çünkü bu uzaklaşmanın anlamı intihardı.Bir hayat boşa harcanabilir ama asla pişman olunamaz.Duygusallıkta Bjørn Hansen'i hiç etkilemeyen bir şey vardı.Zira insanın kendini duygusallığa kaptırması hepimizin içinde derinlerde yatan uzlaşma özlemini tetikleyebilirdi.