Yasemin
@Pinqvin
Bakışsız bir kedi kara
Hemşire
İzmir
3 Ekim
91 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Simdilik, burada karşıma çıkan bu insanlarla bir arada yaşıyor, onlarla yiyor, içiyor, hatta şakalaşıyorum. Fakat içimden, varlıklarını bile duymuyorum desem yalan değil. iç yaşamım, hiç şaşmadan, gideceği yola gitmekte.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
«Tanrılar beni mutlak iyi bir tablo yerine koyuyorlar, ki çevremi bu denli değerli bir çerçeve ile sarmışlar!» dedim.
Bugüne dek ruhum, tepesindeki kaleye sırtını vermiş derme çatma surların çevrelediği bir kente benziyordu. İster savaş, ister barış zamanı olsun, kentin savunmasına pek aldırmaz, ancak kaleyi elden kaptırmamaya çalışırdım. Şimdi artık kenti de sağlamlaştırmaya başladım. Ama, saldırı hafif ordularla oluyormuş, ne çıkar?
Buna da - özellikle burada- çok gereksinme duyuyorum; zira, enerjimizin hiçbir fayda sağlamadan kendi kendine telef olduğunu gördüğümüz bir çevrede yaşamak doğrusu zor.
Pişmanlık! Çoğu zaman
karıştırılan küçük bir üçlü vardır: Üzüntü, vicdan azabı, pişmanlık. Üzüntü tanrıların hediyesidir; vicdan azabı tanrıların kamçısıdır, ya pişmanlık.. ? Pişmanlık hiçbir șey değildir. Bir emri zamanında yerine getiremeyeceğin zaman yazdığın mektupta söylediklerindir.
