Sonsuz bir alacakaranlık akşamını unutmak ne mümkündür, insan zihni bu gibi anıların içinde yaşlanmayı severek yok olur. Yok olmak bir son değildir asla, bazen insan her zerresini parçalar çünkü bilir ki yeniden doğmak için feda etmesi gereken şey çok büyüktür.
Reklam
Seçici ahlak sahibi insanoğlu; tercihler ve gösterilen yollar köleliğin meşrulaştırılmış halidir. Tanrı algısı gibidir, belirli bir kader çizilmiştir ötesine çıkamazsın, ötesine çıkamadığın yolda ilerlediğin her adımda özgürlüğe ve iyiliğe yaklaştığın işlenmiştir beynine. Keşkelerle dolu bir hayat yaşamamış kudretli insanın son sözü bile "keşke" ölmek gibi bir yol olmasaydı olabilir. Yaşanmışlıklar anın tadını mahvedebilir, düşlediğin bir gerçeklik var olması imkansız olandır. 80 yıl bir hayat yaşamış insan son 5 dakikasında keşke diye başladığı bir cümle bütün bir 80 yılı 5 dakikada mahvedebilir. Çünkü artık o yoktur. Korkusuz olmak lazım, seçimlerimizde ve çıktığımız her yolda, azımsanmayacak bir güzelliği vardır inanın bana. Var olmak adına yaptığımız her eylem tekrar tekrar tekrar eder beynimizde, zaten yaşıyorsak eğer tekrar ediyoruzdur kendimizi, tüketiyoruzdur benliğimizi.
Var olanı yok etmek, kısa ve öz bir sanattır. Bu güçlü duyguların ışıltılar arasında karanlığa battığını görmek bin yıllık bir şaheseri izlemekten bile fazla keyif verir. Yok olanı var etmek ise uzun bir yoldur, bunlar gerçekleşirken oturur bir köşede ufukta doğan ışıltıları takip edersin ve sadece edeceğin kelime "muazzam" daha fazlası yoktur anlatılmak istenilenden.
Şiddetin dünyayı yok etme olasılığının başlangıcı, dünyanın şiddetle var olma eğilimininin bastırılmış halidir. Var sayımların reddedildiği başlangıç hikayesi tutkunun ve arzunun kendisidir, şiddetle doğan küçük bir kıvılcım. Başlangıcın yüce yaratıcısı, sana tapıyor ve seninle varoluyoruz.
Fevkalade bir biyografi yazacağınız ömrü hiç bir şeye değişmezsiniz değil mi? Aptallık ölümden bile mantıklıdır; elbet siz kendi tanrınızsınız, geç olmadan dibe batmanın verdiği hazzı yaşayın bununla yaşlanın.