“Bir daha nerdesin demeyeceğim.Bendesin artık.Dudaklarımın değdiği kadehlerdesin.Serin yağmurlar getiren bulutlardasın.Kah denizlerdesin kah rüzgarlardasın.Uzaktasın, ama yine bu şehirdesin.”
Seni ilk gördüğüm günü anımsıyorum. Hayat olağan akışında ilerlerken bir an durdum, etrafımda yüzlerce ışık yandı sanki. Meğer hiçbir şeyin eksik olmadığını sandığım hayatımın tam ortasında kocaman bir boşluk varmış, sen tamamlayınca anladım.