Pluviofil
@Pluviofil3345
Ve her insan zamanın dünya üzerinde bıraktığı bir yara izidir.
youtu.be/rbywSJETHJw
Şu anda okuduğu kitaplar
Yüreğimin götürdüğü yere gidemediğim günlerde okuduğum bir kitap. Her satırıyla, her cümlesiyle beni sarsan, hâlâ etkisinden kurtulamadığım bir eser.
Lisede edebiyat öğretmenim önermişti. Israrla okuyun demişti bize. O zamanlar bir türlü nasip olmamıştı. İyi ki olmamış ve ben iyi ki şimdiki aklımla okumuşum bu kitabı. Şu zamanda okumak bana bir sürü şey kattı. Çoğu cümlesi içimi yaktı. Çoğu cümlesi beni ferahlattı.
Bir anneannenin torununa yazdığı en içten duygularını ve sırlarını sıraladığı muhteşem bir eser. Eğer yüreğinizin götürdüğü yere gidemiyorsunuz, mutlaka okuyun, belki gitmek için son bir şansınız olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mafalda.
Küçücük, 9 yaşında bir kız.
İlk iki basamaklı yaşına girdikten sonra görme yetisini yitiren bir kız.
Yavaş yavaş görüş mesafesini kaybeden, her gün biraz daha karanlığa gömülen bir hayat.
Göz ameliyatı olduğumda ben de senin gibi hissetmiştim.
Ya bir daha göremezsem sevdiklerimi?
Ya bir daha hiç okuyamazsam?
Ben iyileştim ama Mafalda tüm görme yetisini kaybetti. Üstelik milyonda bir rastlanan bir hastalık sebebiyle.
İçindeki çocuğu kaybetmemiş herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
Her okuyan mutlaka kendine ait bir şeyler bulacaktır bu kitapta.
Ahmed Arif'in içinize işleyen mektuplarından oluşan bir kitap. Nasıl tutkulu nasıl takıntılı bir sevda olduğunu daha ilk mektupta anlıyor insan. Ama hitapları o kadar güzel o kadar düşündürücü ki bir süre ne demek istediğini düşünüyorsunuz. Mesela 'Leylam, Merhametsiz Ömrüm' demiş bir mektubuna başlarken. Ömrümsün ama bana eziyet ediyorsun diyor. Israrla bıkmadan mektup yazmaya devam ediyor. Ve en sonunda 'Leylam, Canım' hitabıyla başlayan mektuplar, kuru bir 'Leyla' nın ümitsizliğiyle sona eriyor. Bazı cümleleri içinize işliyor. Derinden yaralıyor. Bir insanın aslında ne kadar severse sevsin, bir süre sonra eğer değer karşılık bulmuyorsa nasıl vazgeçeceğinin en iyi örneği.
Sabahattin Ali kitaplarını okuduktan sonra bir süre içimin ağrısı geçmiyor. Beni düşündürüyor. Üzüyor. O kadar içimde hissediyorum yazılanları.
Yusuf'a da Muazzez'e de çok yazık oldu.
Zamanın para sıkıntısı ve şeref yoksunu insanları, hiç suçu olmayan güzel insanları ne hale getirdi.
Ahhh Çalıkuşu'm.
Yüreğindeki acıyı atabilmek, unutabilmek için ülkenin en ücra köşelerine giden Çalıkuşu'm.
Sende kendimi buldum.
O yüzden durup durup sana dönesim, senin acını okuyasım var.
