Ona göre, ruhumda uğuldayıp duran boşluğu
doldurabilmek, giderek dipsiz bir boğuntu kuyusuna dönüşen
şu lanet olası hayatın ağırlığına katlanabilmek, ya da içimde
açılan çeşitli yaraları onarabilmek için, belki de farkına bile
varmadan ben yaratmışım bu serabı...
Hayatın kendisi ucsuz bucaksız ve türlü deneyimlere gebe bir yol.
Önemli olan bu yol da ne mücadele verip, nelere karşı geldiğin. Yoluna çıkan taşlara takılıp düşmek mi yoksa o taşları takılsan bile yolundan temizleyerek mücadele vererek mi devam ettiğin.
O kadar güzel ve doğru bir söz ki..
İris
@dionysosunkadehi_
·
Önümüzdeki yolda daima taşlar olacak.
Bunları tökezlenecek engeller olarak mı,
yoksa üzerlerine basılacak merdivenler olarak mı göreceğimiz, onları nasıl kullanacağımıza bağlıdır.
Böylece, aslında hiçbir zaman hiçbir yere gidilmiyor da, yalnızca gidilmiş gibi olunuyor.Ancak kelimelerle gidiliyor ya da, kalınacaksa kelimelerle kalınıyor,
kelimelerle yaşanıyor, kelimelerle gülünüyor, kelimelerle ağlanıyor ve sonunda gene kelimelerle kös kös geri dönülüyor.