"Sen adımı ve yüzümü bilmeden çıkıp gidiyorum nokta içim rahat ölüyorum, çünkü sen o ölümü uzaktan hissedemezsin. Ölmem sana acı verecek olsaydı eğer, o zaman ölemezdim..."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben yine yalnızım her zaman olduğumdan çok daha fazla yalnızım, hiçbir şeyim yok, -senden hiçbir şeyim yok -artık ne çocuk, ne bir sözcük, ne bir hatırlayış ve biri senin yanında adımı söylese, bir yabancı gibi umursamaz gidersin. O zaman, sana göre ölü olduğuma göre, neden ölmekten hoşlanmayayım, sen benden gitmiş olduğuna göre, neden ben de artık yoluma gitmeyeyim ?
"Yarın o yabancı,karalar içindeki kaba saba olan adamlar gelecekler ve bir tabut getirecekler,benim zavallı,biricik çocuğumu onun içine yatıracaklar,belki tanıdıklar da gelecek ve çelenkler getirecekler, ama bir tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki ?"
"İnsan, üretim yapmadan tüketen tek canlıdır. Süt desen veremez,yumurta desen yumurtlayamaz,sabanı çekemeyecek kadar zayıf, tavşanı yakalayamayacak kadar da yavaştır. Yine de bütün hayvan âleminin efendisidir.Onları çalıştırır, onları açlıktan ölmeyecek kadar asgari düzeyde besler ve geri kalan ne varsa kendisine ayırır."
"Ben,İsa gibi olduğumu söylemiyorum,"diye sürdürdü papaz.
"Ama ben de onun gibi yorulmuştum ve aklım karışmıştı yanıma hiçbir şey almadan, kalkıp onun gibi kırlara gittim. Geceleri sırt üstü yatar yıldızları seyrederdim,sabahları da güneşin doğuşunu, öğlenleri,tepenin üstünden kuruyan toprağa bakardım. Akşamları, güneşin batışını gözlerdim. Kimi zaman eskisi gibi dua ederdim. Ama ne için dua ettiğimi anlayamazdım bir türlü. Tepelerde oradaydı, ben de. Artık birbirimizden ayrı değildik. Bir bütündük sanki. Ve bu bütün,kutsaldı."
