O öfkelense bile içinde gülen bir şeyler olur. Üzülse bile bir şeylerin hazırlığını yapmaktadır. Bir şeye duygulansa da onu reddeder. Her kötü eylem bir cihetiyle ona hep iyi görünecektir. Bir meseleyi nasıl telakki ettiğine onun yerine daima muhtemel bir bağlam karar verecektir. Onun için sabit bir şey yoktur. Her şey değişkendir, bir bütünün parçasıdır, muhtemelen üst bir bütüne ait olan fakat Ulrich'in asla bilmediği sayısız bütünlerin parçasıdır. Bundan dolayı her cevabı kısmi bir cevap, her hissi yalnız bir görüştür, hiçbir meselede onun için o meselenin ne olduğu önemli değildir, onun tek önemsediği, meseleyi ıskalayan bir nasıl sorusudur, herhangi bir katkıdır.
Gençlik arkadaşlıkları gariptir; bir kuş olarak muhteşem geleceklerini daha yumurtanın sarısıyken hisseden bir yumurta gibidirler ama dış dünyada diğerlerinden ayırt edilemeyen, biraz ifadesiz bir yumurta emaresinden başka bir şey değildirler.
Nihayetinde eşya ancak kendi sınırlarıyla, dolayısıyla da çevresine karşı belli ölçüde düşmanca bir eylemle kaimdir; papa olmasa Luther, putperestler olmasa papa olmazdı, onun için de insanın hemcinslerine en derinden bağlılığının onları reddetmek olduğu inkar edilemez.