“ Evet, görüntü bir hayaldi, ama içimde hissettiğim hayal değildi, gerçek arzusuydu. Arzu, hissedildiğinde, bir hayal değildir, vardır.”
“ Ama bir hayalin arzusuydu. “
“ Ama ben bundan böyle, o arzuyu yitirmek istemiyordum. Ona tüm hayatımı adamak için bu yeterliydi. “
Ülkemin üstündeki bu alacakaranlık, Bu belirsizlik, bu umarsızlık, bu korku biterse eğer Halkım bu ufkun nereye uzanacağını bilirse bir gün Şiirler yazarım o zaman, saf ve belki de Oyun olsun diye boş, anlamsız…
Ahmet Erhan
Büyük insanlığın toprağında gölge yok
sokağında fener
penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
umutsuz yaşanmıyor.
Nazım Hikmet- Büyük İnsanlık, 1958 Ekim, Taşkent