O gece bir ara babamı gördüm odada; beyaz önlük vardı onunda üstünde, olduğundan daha uzun görünüyordu. “ Baba “ dedim, “ ölmemişsin, ölmemişsin işte.” “ Bilemezsin ki bunu “ dedi, “ daha çok küçüksün aklın ermez ki.” “ Ama “ dedim, “ seni gördüğüme göre demek ki ölmemişsin.” “ Beni sen görüyorsun, ben kendimi görmüyorum, belki de sana göre ölmedim, kendime göre öldüm” dedi. Uyumuşum.