Yağmur

Yağmur
@Powerofdragonfly
Ruth&Martin
"Ruth, sahip olduğu bu dar zihniyetle Martin'i, eski hayatının kuytularından sıyırıp, kendi hayatının kuytularında yaşayan erkeklere benzetmek istiyordu."
Sayfa 96 - Indigo·Kitabı okuyor
Reklam
Ruth
"Ruth içinse vaziyet karanlıktı. Daha önce hiç aşık olmamıştı. Bu konudaki tecrübesi günlük hadiselerin, ilüzyonlar vasıtasıyla hayali vakalara bağlı büyülü bir düş evrenine geçtiği kitaplardan ibaretti. Kaba saba bir denizcinin, yüreğine nüfuz ederek, zincire vurulmuş güçler barındıracağını ve bir gün bunların infilak ederek, benliğini dalga dalga sarıp sarmalayacağını bilememişti. Aşk ateşini tatmamıştı daha. Aşkla ilgili bilgileri teoriden ibaretti; aşkın sakin bir suyun üzerindeki dalgalar ya da bir çiğ gibi yumuşak ve karanlık bir yaz gecesi gibi serin, şöyle yalayıp geçen bir alev topu olduğunu düşünürdü. Aşk onun için nazik, yumuşak bir samimiyet, çiçek kokan loş bir havada sevgiliye itaat etmek demekti. Ruth aşkın ruhta yarattığı depremleri, yakıcı sıcaklığını ve ardında bıraktığı külllerden doğan mutsuzluğu düşünmüyordu bile."
Sayfa 88 - Ruth&Martin·Kitabı okuyor
Alıntı
SEVGİLİM, BEN ŞİMDİ...
SEVGİLİM, BEN ŞİMDİ... Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim Elimde uçuk mavi bir kalem, cebimde iki paket sigara Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz, "Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz" Çiçekler, çiçekler, su verdim bu sabah çiçeklere O gülün yüzü gülmüyor sensiz O köklensin diye pencerede suya koyduğun devetabanı Hepten hüzünlü bu günlerde Gür ve çoşkun bir günışığı dadanmış pencereye Masada tabaklar neşesiz Koridor ıssız Banyoda havlular yalnız Mutfak dersen - derbeder ve pis Çiti orda duruyor, ekmek kutusu boş Vantilatör soluksuz Halılar tozlu Giysilerim gardropda ve şurda burda Memo'nun oyuncak sepeti uykularda Mavi gece lambası hevessiz Kapı diyor ki açın beni, kapayın beni Perdeler gömlek değiştiren yılanlar gibi Radyo desen sessiz Tabure sandalyalardan çekiniyor Küçük oda karanlık ve ıssız
Sayfa 311·Kitabı okuyor
Şiir
Ruth&Martin
"Ama şimdi, her şeyin merkezindeki Ruth denen kadının, çiçek açtığı başka bir dünya mümkün ve gerçek bir forma bürünmüştü."
Sayfa 58·Kitabı okuyor
Alıntı
#MartinEden
"Ruth'un teni nasılsa farklıydı. Bedenini sıradan bir beden gibi tasavvur etmemişti. Sanki bedensel zayıflıklardan ve hastalıklardan muaf gibiydi. Üzerine giydiği kıyafetlerden de fazlasıydı. Ruhundan çıkan bir şeydi, kutsal varlığının duru ve zarif bir biçimde billurlaşmasıydı. Bu ilahi his onu ürküttü."
Sayfa 38·Kitabı okuyor
Alıntı
Reklam