Kitabı okuduktan sonra istemsiz kendisine dönüp bakma ihtiyacı duyuyor insan; bazen aynada, bazen ailesinin gözünde, bazense arkadaş ortamında.. Piç olmak istemez kimse ama piç gibi yaşamak kıskanılmıştır istemsizce..
Herkesin anıları kendisine özeldir. Fakat Zafer Algöz gibi bir tiyatro sanatçısının anıları zamanının yeşilçam ve tiyatro altın yıldızlarıyla bezendiğinde o kitap palto cebinde tam kalbin üzerinde saklanır.. Unutulmaması gereken insanların hikayeleri..
Hakan Günday'ın herzaman ki sert hitabıyla yazılmış, günümüzde hala görmezden gelinen "çocuk g*lin" çirkinliğini yüzümüze vuran, içinize terginlik ve merakla elinizden bırakamayacağınız bir kitap..