Kitabın son sayfasında bittiğine üzüleyim mi? Yeni kitaba başlayacağıma sevineyim mi? Derken 1 sayfayı 3 günde okumak.. Acıdan zevk, zevkten acı.. Ruhum "şey" olmuş sanki biraz..
...o hikaye yüzünden kazımıştı dersini. Açtığı her et çukurunu doldurmuştu mezar taşı boyasıyla. Hep o hikaye yüzünden. Ama ne önemi vardı artık? Herkesin öyle bir hikayesi yok muydu? Başlayıp da bitiremediği. Çünkü kimsenin dinlemediği... İçine atmak, diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı?