Bu insan yaratıklar sandılar ki, buharlaşıp uçtuktan, kavrulup kuruduktan, yanıp kül olduktan sonra, yoldan çıkmış bir canlı türünün kuyruğu titremesinden, insan soyunun yok olup gitmedinden sonra güneş eskisi gibi rahatlıkla doğup batmayacak . Oysa olup bitenleri ne gökteki ay umursadı,ne bir yıldız.
Bizim gibiler gülebilir mi? Böylesi bir dünyada, her gün sayısız yanlış yapan yönetenlerimiz oldukça, dahası, her şeyi onlardan çok daha iyi yapabilecek ezilen, hor görülen küçük insanlar oldukça nasıl gülebiliriz?