safiye
@Pure3
14 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Aile ilişkileriAile
Doğan hocanın gözlemlediği, çok basit görünen fakat çoğu çocuğun mahrum kaldığı bir ortam. Rabbim sayılarını artırsın 🤲🏻
Umut veren, iç açıcı bir karşılaşmayla başlayayım. Geçtiğimiz günlerde bir kafede güzel bir hadiseye denk geldim. Bir baba ve iki çocugu beraberce oturuyorlardu. Ben babayı yandan görüyordum; kızın biri karşımdaydı, digerinin de sırtı dönüktü. Biraz uzakta oldukları icin onlari tam olarak duyamasam
da gördüklerim beni çok sevindirdi.
Baba, babalık sorumluluğunun ve gücünün farkında öylesine olgun ama bir o kadar da
derinden bir sevgiyle çocuklarına bakiyor, onları dinliyordu ki... Ben o çocuklardan biri olsam sırtımı dayayabileceğim bir dağımın olduğunu, o dağın babam oldugunu hissederdim.
Dahası onun tarafindan önemsenmek, kabul edilmek, değerli görülmek, güvenilmek, sevilmek ve aynı ekipten görülmek
beni çok ama çok mutlu ederdi. Hayata, evrene güven duyardım. Derken işitebildiğim kadaryla Türkçe konuştuklarını fark ettim. İçimdeki şükran duygusunu, sevinci kelimelere
dökemem. Öyle mutlu oldum ki.. 
Var mısın? 
Doğan Cüceloğlu
Var mısın? Doğan CüceloğluReklam
KADINA ŞİDDETE HAYIR!Kadın
Geçtiğimiz aylarda Gamze Arslan’ın kadına karşı zulmü, şiddeti çarpıcı bir biçimde ele aldığı 
Kanayak kitabını okudum. Öyle bir solukta okudum diyemem. Okuduklarımı sindirmem zaman alıyordu, zira okuduğum içerik beni fazlasıyla etkiledi, rahatsız etti. Yalnız okumak ile bende türlü korkunç duygular uyandıran olayların, başkalarının her gün maruz kaldığı durumlar olduğunu bilmek ne acı. Zor da olsa bu yaşamlardan haberdar olmak zorundayız-ki, bana dokunmayan yılan bin yaşadın zihniyetinden sıyrılalım. Okuyun, farkına varın, rahatsız olun! Ekleyecek çok fazla söz bulamıyorum. “Merak etmeyin kimse açlıktan gebermez ama zulümden, acıdan geberir,” cümlesi her gün, tekrar tekrar yaşananları gayet net özetliyor. Kadına ve tüm canlılara şiddete dur demenin vakti geldi ve geçiyor... 
Gamze Arslan
Kanayak kitabını okudum. Öyle bir solukta okudum diyemem. Okuduklarımı sindirmem zaman alıyordu, zira okuduğum içerik beni fazlasıyla etkiledi, rahatsız etti. Yalnız okumak ile bende türlü korkunç duygular uyandıran olayların, başkalarının her gün maruz kaldığı durumlar olduğunu bilmek ne acı. Zor da olsa bu yaşamlardan haberdar olmak zorundayız-ki, bana dokunmayan yılan bin yaşadın zihniyetinden sıyrılalım. Okuyun, farkına varın, rahatsız olun! Ekleyecek çok fazla söz bulamıyorum. “Merak etmeyin kimse açlıktan gebermez ama zulümden, acıdan geberir,” cümlesi her gün, tekrar tekrar yaşananları gayet net özetliyor. Kadına ve tüm canlılara şiddete dur demenin vakti geldi ve geçiyor... Gamze Arslan