Yazar:
Gamze Arslan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Ağustos 2019
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750740688
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Acımasız gerçeklere tercüman olan Gamze Arslan kadınları baş tacı ettiği öyküleriyle beni can evimden vurdu. İlk öykü kitabı Çerçialan ile 2016 yılında Yaşar Nabi Nayır öykü ödülüne layık görülen Arslan ın bu ikinci kitabında Sütleğen in kocasından aldığı intikam, kargaların intikamından kaçan nüfus memuru, çıtırdayan kemik sesleri, ensesindeki saç bitiminden annesinin mezarına hat çeken kız evladın hesaplaşması, göğüs kafesinin içine kıvrılanlar, konuşan kıyafetler, dile gelen disiplinli bir organ eğer okumaya karar verirseniz sayfalar arasında sizi bekliyor olacak.
Birbirinden yaralı 13 öyküden favorim Manıklar, Çarpmanın sesiyle ve Katı ve disiplinli bir organ oldu. Bir kaza anını ütünün içindeymiş gibi anlatmasına bayıldım.
Şu sözlerle yorumumu bitireyim efendim "Sana ruh üflendiğinde bir kadının karnındasın, ağladığında bir kadının kucağındasın, aşık olduğunda bir kadının kalbindesin. Ona güzel davran..." Lütfen...
Hayal kırıklığı..
Bir hevesle başladım ama yarıda bırakmak zorundayım çünkü yazarın kalemi beni gerçekten rahatsız etti. Gerek üslubu gerekse yazı tarzı uyumlu değil. Sanki hikaye anlatmıyor da şiiri normal okurcasına anlatmış. Gerçi buna şiir de denmez..
Gerçekten hayal kırıklığı diyebilirim. Hikaye belki güzeldir fakat anlatım tarzı beni rahatsız ettiği için onu bile anlamak istemedim..
Erkek egemen toplumun açlıklarını, sevgisizliğini ve duyarsızlığını metaforik bir dille anlatmış.
13 öyküden oluşan kitap ilk öyküde nefesinizi kesiyor ve son sayfaya kadar derin bi nefes alabilmek ne mümkün.
Kadın-erkek her bir bireyin içindeki yanlızlığı, çırpınışları ve dile getiremediği sevgi açlığı... Gamze Arslan 
Kanayak
#kitapagacisabitfikirkulübü
Gamze Arslan Kanayak
#kitapagacisabitfikirkulübü
Kadın merkezli hikayeler, okuyanı çarpabilir, acıtabilir, çünkü gerçekler. Gerçekler de her zaman rahatsız etmiştir. Kanayak; “kadın, çaresiz kadın” anlamına geliyormuş. İşte kadının toplumdaki yeri.
13 öyküsü bulunan kitabın sert ve özgün bir anlatımı var, her bir hikaye bir travmayı anlatıyor aslında. Erkeğin kadına bakış açısı, anne-kız ilişkisi, şiddet, istismar, çocuk yaşta evlilik. Her hikayenin anlatımında eğretileme var. Bu anlamda sıradan öyküler beklemeyin. Çok özenle işlenmiş zihninizi zorlayan, alışılmışın dışında öyküler, farklılık arayanlara şiddetle tavsiye. Böyle üslupların hayranıyız.
‘Etin bir bildiği var, beklemek çürütür.’
.
Gamze Arslan, bedenleri sayfalara sığdırıyor. Koca koca bedenleri, ufalandıkça-yara aldıkça kemikten ibaret kalanları, dikilmeyi/bir bütün olmayı bekleyenleri, doymayan ve doyduğunu anlamayanları, teni kavruk kanayakları..
On üç öykü, uğursuzluktan bihaber. Sarıp sarmalanmışlar birbirlerine. Topraktan besleniyorlar.
Arslan, kargaların ahını da elmanın günahsızlığını da biliyor çünkü.
.
On üç öykü de okundukça içe işliyor. Yan yana gelen kelimelerin her biri özenli,akıcı değil çünkü boğaza düğümlenen onca şey var.
İlk öykü misal.. Manıklar. Sütleğen’e öyle kızdım,öyle acıdım,öyle sevdim,öyle saçlarını okşadım ki..Onun manolya kokulu sütleri aktıkça benim ellerim kanadı..
.
Bakmayın çürümekten gamlandığımıza, Kanayak pek taze. Okundukça da tazelenecek her söz gibi~
.
Utku Lomlu, kapak tasarımında yine,yeniden sahipleniyor tüm varlığıyla eseri~
Etkileyici, Rahatsız Edici ve Sarsıcı1000Kitap
Okuduğum en benzersiz öykü kitaplarından biriydi diyebilirim, yazar pek çok öyküsünde alışıldık kalıpların dışına çıkarak daha özgün bir yoldan fikrini paylaşmak istemiş, hatta bazen kendi dilinden bile uzaklaşarak riskler almış. Bu durum her öyküsünü başarılı kılmış mıydı, aslında değil. Bazıları her ne kadar özgün bir tohum ile açılsa da sonrasında eğreti duran, okura derdini pek de anlatamayan, daha çok kendi içinde çatışan hikayelerdi. Dikkatli okumaya çalışırken bile zihnimin hep kitabın dışına kaydığı anlar yaşadım. Bazısından çok tat içeren ama bütünde lezzetsiz bir çorba tadı aldım. Bazısı sahneleriyle inanılmaz rahatsız ediciydi. Ama zaten konforlu alandan çıkan yazarın böyle bir tablo çizmemesi pek olanaklı değil. Önemli olan ekseriyetle hikayelerini beğendirebilmesi ve birkaçıyla dikkatleri üzerine çekebilmesi. Örneğin tiyatro oyununu andıran hikaye epey etkileyiciydi, aklımdan kolay kolay çıkacağını sanmam, "Kadınlar çiçektir," cümlesine farklı bir perspektifle yeniden bakış olanca takdiri hak ediyor.
Dolayısıyla farklı tatlar arayanlara tavsiye ederim.
Tek bir kitap altında 13 başlık yazılmış. Her birinin olayı farklı olsada genel olarak yazarın feministlik ruhu baskın bir şekilde hissettirilmeye çalışılmış. Bu 13 başlıkta beni en çok etkileyenler ise;
* Manıklar
* O Bir Ağaçtır Ki Cehennemin Dibinden Çıkar
" Ah o tohumlar, size etrafa gönül rahatlığıyla saçabileceğinizi, istediğiniz yerde bırakıp sürünüzü devam ettirebileceğinizi öğrettikleri tohumlar. Yan yapraklarınızın içinde duran, dünya oluşurken gaz, erkekliğe geçişte katı ve "Erkekkkk!" olduğunuzda sıvı hale dönüşen tohumlarınız."
Kanayak, 13 öyküden oluşan, yazarı Gamze Arslan'ın ikinci kitabı olan, kapak tasarımına hayran olduğum ismiyle de çok başka vurucu olan öykü kitabı.
Kanayak; Anadolu'da kadının eksik etekliğine, ahlakına, uğursuzluğuna olan vurguymuş. Yeni öğrendim. Bir kitap ismi için oldukça ağır bir anlamı var. Ki bakılırsa ismiyle müsemma bir kitap olmuş.
13 öykü de; Kadını barındıran, acıları barındıran, kadın olmanın zorluklarını, kadına şiddeti, tacizi, istismarı, kaybı barındıran, kadın cinayetlerini, ailelerin yok oluşunu barındıran ve Kadınlığa dair daha çok şey bulmak mümkün olan meselelerin geçtiği öyküler.
Özellikle 1,2,3,4,7,10 ve13. öyküler beni gerçekten daha başka etkiledi.
Okurken yer yer zorlayacak, yer yer huzursuz edecek, yer yer tokat gibi çarpacak, kalbe dokunacak, sarsacak evet. Bana öyle oldu çünkü.
Dili yormayan ama sıradan da sayılmayacak anlatımıyla, akıllıca ve yaratıcılığıyla, hayranlık uyandıran kurgusuyla, içeriğiyle bende uzun süre izi kalacaklardan biri oldu diyebilirim.
Muhakkak tavsiye ederim.
İlk kitabı olan Çerçialan'la 2016 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülünü alan yazar, bu eserinde çıtayı daha da yükseğe taşımış. Çerçialan kitabında yer alan öyküler, kimi zaman anlaşılması zor ve dikkatli bir okumayı isterken, bu kitapta dil çok daha rafine ve akıcı bir hale gelmiş.
Bilenler bilir Gamze Arslan'ın öyküleri serttir, bu toprakların kadim sorunlarından beslenir. Edebiyat dediğimiz şey dertten, sıkıntıdan, üzüntüden doğar. Gamze Arslan'ın öyküleri ise bu kaynağın sonuna kadar işlenmesinden oluşur. Bu toprakların çok çok iyi bildiğimiz sorunları, dertleri her bir öyküde farklı farklı şekillerde son derece özel bir içerikle anlatılmış. Ceset diken adamdan tutun da sütlerini sağıp buzdolabında şişe şişe saklayan Sütleğen'e kadar birçok sert ve vurucu öyküyle karşı karşıyayız kitap boyunca.
Fakat bu sert öyküler öyle güzel bir dille bezenmiş ki yazarın anlatımına hayran olmamak elde değil. Hem çok farklı bir gözlem ve hayal gücünün ürünü bu öyküler, hem de anlatım bakımından büyülü bir dile sahipler. Kitapta yer alan on üç öykünün her birinde yoğun bir yaşanmışlık ve insanın içini kanatan buram buram bir acı mevcut. Ama içlerinde bir öykü var ve öyle bir kanatıyor ki, bittikten sonra kanı durdurabilecek bir ilaç var mıdır bilinmez. Öykünün ismi, "O Bir Ağaçtır ki Cehennemin Dibinde Çıkar". Tıpkı ismi gibi acı ve dert dolu bir öykü. Daha doğrusu bir öyküden çok yirmi sayfalık bir drama anlatımı. Çiçek isimleriyle anlatılan kaybolmuş, heba edilmiş yitip giden kadınlar...
Kanayak kitabında yazarın anlatım dili belki çok güzel ve akışkan ama en önemlisi de her bir öykünün içeriği son derece özel. Okura içerik açısından zor öyküler vaat ediyor kitap. Ama bütün bu zorluğun yanında on üç öykülük, yüz elli sayfalık bu kitabı okura bir günde okutabilecek kadar da
Gamze Arslan,2016 yılında Çerçialan kitabı ile Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü almış genç bir yazarımız. Kelimeleri, cümleleri, biçimsel ve edebi anlamda yazı kalitesi asla yadsınamaz.
13 öyküden oluşan yeni kitabı Kanayak ise okuduğum birkaç güzel yorumla birlikte listeme eklenmişti. Öyküyle pek aram olmamasına rağmen okumak istedim.
İçlerinde kadına şiddet, ensest ve kadın cinayetleri üzerine, tek kişilik tiyatro oyunu tarzında yazılmış “O bir ağaçtır ki cehennemin dibinde çıkar“ adlı çalışmayı severek okudum. Umarım bu drama sahneye uyarlanabilir.
Genel anlamda ise her bir öykünün insanı düşünmeye sevk etmesine rağmen kitabı çok karanlık buldum. Hatta öyle kötü bir zamana denk geldi ki, Emine Bulut ve Tuba Erkol cinayetleriyle psikolojimin altüst olduğu gün okudum şu satırları:
“Dünyaya fırlatıldığımda seri katil olmaya çoktan karar vermiştim. Bu bazılarına kolay gelebilir, birinin boğazını kesip fışkıran kanı uzun uzun izlemek, vücuduna sivri bir metali sokup kasılarak ölmesini beklemek.Hayır kolay değil , öldürmenin seri hale gelmesi için biraz birikim gerekiyor bence..”
Ve başka bir öyküsünde: “ yavaş yavaş, kanı akıta akıta kesti ablasının boğazını... Zamanında kıvrımında uyumamış, o boyna yatıp babasını sormamış gibi kıtır kıtır kesti..“
Beynim almıyor, midem bulanıyor, yüreğim kaldırmıyor böyle şeyleri.. Neden kesiyoruz? Evde, dükkanda, kafede ,restoranda , filmde, dizide, derken kitapta ve dahası bir öykünün içinde neden insan kesiyoruz?
Neticede kitaplığımda kalmasını istemediğim bir kitap ve daha aydınlık şeyler yazmasını umut ettiğim bir yazarla baş başayım. Tavsiye eder miyim ? Bilmem 🤷️
Yazar Hakkında
Gamze ArslanYazar · 4 kitap
2016 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'ne değer görülen Gamze Arslan, 1986'da yılında Ankara'da doğdu. 2007'de Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü, 2012'de Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro bölümü Dramatik Yazarlar Anasanat Dalın'dan mezun oldu. Yazıları Felsefe Yazın, Bibliotech, Sahne, Partisyon gibi dergilerde yayımlandı. İstanbul'da yaşayan Arslan, dramaturgluk ve senaryo yazarlığı yapıyor.
