Özlemekse sevmenin kendisidir ...
Seven özler, seven bekler ...
Biz özleyen oluk hep. Dibine kadar özleyen. Çok kıymet verdik biz. Bir bulutun yağmuru tutması gibi el üstünde tuttuk sevdiğimizi. Çok can verdik biz. Çok kaybettik biz.
O olmazsa yaşamam, nefes alamam diyoruz. Hatamız burada başlıyor sevgili dost. Evet, çok sevmek gerek. Ama bağlanmadan. Veren de alan da Allah iken bu ince çizgiyi unutuyoruz.
Bazen vakit geçmiyor diyorlar,
vakit geçiyor da,
şu yüreğimize oturan hasret geçmiyor be sevgili derttaş ...
Gözlerim de sanki hep buludar, elimde değil, yağıp duruyorlar.
Özlemek yağmursuz olmuyormuş sevgili derrtaş ...
Soluğumda ise hep beklemeler;
Düğün gibi. ..
Ölüm gibi ...