Kübra

Somuncu Baba'nın Tesellisi

Ne kahrı dest-i âdâdan, ne lutfu âşinâdan bil / Umûrun Hakk'a tefviz et, Cenâb-ı Kibriyâ'dan bil! (Kahrı düşmandan, lütfu da dosttan bilme. İşlerini Allah'a ısmarla, olanların hepsini Allahtan bil!)

Sayfa 63

Reklam

Bazen bir kasvet bastırır, ne bir musibetten dolayı ne de birtakım gelecek endişelerinden... Kontrolsüz bir iç yanmasına dönüşerek insanı arındırmaya başlar. ...Gitgide ağırlaşan o düşünceler; bazen kaderden bir imtihan olsun diye, bazen günahlara kefaret olsun diye, ruhu yüceltsin diye, nefsi arındırsın diye, belki ilerideki bir kısım musibetlerin manevi acılarını önceden azaltsın diye, gelecekteki o hadiselerin içinden tam bir sakinlik ve mutlulukla geçilsin diye veya daha başka pek çok nedenden ötürü gelir. Her ne sebeple olursa olsun, geleceği zaman mutlaka gelir, yapacağını da kesinkes yapar.

Sayfa 60

Kübra

Kul, musibetlerden sızlanır, feryat eder. Başına gelenlerden ötürü Cenab-ı Hakka pek çok şikâyette bulunur. Cenab-ı Hak da buyurur ki: 'Meşakkatler, hastalıklar, musibetler, zahmetler nihayetinde seni bana yalvarıp yakaran bir kul vaziyetine getirdi. Seni dünya gafletinden uyandırdı. Doğru yola sevk etti. Sen musibetlerden değil de asıl, bize gelenin yolunu kesen, seni bizim kapımızdan uzaklaştıran nimetlerden ve insanlardan şikâyet et... Feryadını onlardan yap.

Sayfa 58

Takip Önerileri

Kübra

Vefa Tesellisi

"Bir zamanlar bir vaiz vardı. Vaaz vermek için kürsüye çıktığında nerede kötü insan varsa onları birer birer sayar ve onlar için dua ederdi. Elini duaya kaldırıp derdi ki: "Ey Rabbim, kötülere merhamet et, onlara acı, onların yardımcısı ve yol göstereni ol!" Cemaati bir gün ona dedi ki, Senin bu ettiğin dualar olur şey değildir. Kötülere, sapkınlara, zalimlere hayır duası etmek nerede görülmüş? Bu yaptığın büyük bir yanlıştır. Vaiz onlara dedi ki: 'Ben onlardan pek çok iyilik gördüğüm için haklarında hayır duada bulunmayı alışkanlık edinmişimdir. Bu, vefanın gereğidir. Onlar bana karşı o kadar kötülük işlediler, bana öyle zulüm ve cefalar ettiler ki sonunda beni şerlerden kurtarıp büyük hayırlara ulaştırdılar. Cemaat, işin hikmetini anlamadığı için vaiz anlatmaya devam etti: 'Ben ne vakit dünya işlerine yöneldimse, dünyaya gönülden bağlandımsa onlardan pek çok eziyetlere uğradım, büyük yaralar aldım. Onlardan gördüğüm cefalardan, uğradığım hakaretlerden sonra Allaha içten içe yalvarmayı, O'na gönülden sığınmayı öğrendim. O kurt gibi zalimler bir müddet sonra beni doğru yola, Hakk'ın yoluna getirdiler. Benim doğru yolu bulmama sebep oldukları için, hayır duasını da hak ettiler. Haklarında hayır duasında bulunmak böylece benim boynumun borcu olmuştur."

Sayfa 57

Kübra