Vefa TesellisiAlıntı
"Bir zamanlar bir vaiz vardı. Vaaz vermek için kürsüye çıktığında nerede kötü insan varsa onları birer birer sayar ve onlar için dua ederdi. Elini duaya kaldırıp derdi ki: "Ey Rabbim, kötülere merhamet et, onlara acı, onların yardımcısı ve yol göstereni ol!"
Cemaati bir gün ona dedi ki, Senin bu ettiğin dualar olur şey değildir. Kötülere, sapkınlara, zalimlere hayır duası etmek nerede görülmüş? Bu yaptığın büyük bir yanlıştır.
Vaiz onlara dedi ki: 'Ben onlardan pek çok iyilik gördüğüm için haklarında hayır duada bulunmayı alışkanlık edinmişimdir. Bu, vefanın gereğidir. Onlar bana karşı o kadar kötülük işlediler, bana öyle zulüm ve cefalar ettiler ki sonunda beni şerlerden kurtarıp büyük hayırlara ulaştırdılar.
Cemaat, işin hikmetini anlamadığı için vaiz anlatmaya devam etti: 'Ben ne vakit dünya işlerine yöneldimse, dünyaya gönülden bağlandımsa onlardan pek çok eziyetlere uğradım, büyük yaralar aldım. Onlardan gördüğüm cefalardan, uğradığım hakaretlerden sonra Allaha içten içe yalvarmayı, O'na gönülden sığınmayı öğrendim. O kurt gibi zalimler bir müddet sonra beni doğru yola, Hakk'ın yoluna getirdiler. Benim doğru yolu bulmama sebep oldukları için, hayır duasını da hak ettiler. Haklarında hayır duasında bulunmak böylece benim boynumun borcu olmuştur."
Sayfa 57
Kübra
Kötü, istenmez bir şey bile olsa seni sevgiliye kötürürse o şey sevimlidir, güzeldir. (Mevlana)
Reklam
Biz, ferahlığı, musibete uğradığımızda gönderilen bir yardım şeklinde anlarız. Aslında esas ve daimî olan ferahlıktır. Hastalığın, cari şifanın kesintiye uğraması demek olması gibi, musibetler de cari ferahlığın kesintiye uğraması demektir. Esasında çevresel koşullar ve gidişata bakılınca insanın ferah olması için ortada ciddi hiçbir neden yoktur. Bizler ferahlık hep yansıdığı için mutluyuz. Ferahlık gelmediğinde, kısmen yansımadığında, yansımasına engel olunduğunda musibet var demektir.
Sayfa 46
Kübra
Aslında her nimet fazladandır. Aslında her musibet de doğaldır.
..bilmediğim zamanlardan beri seni sevmiş, seni beklemişim ben.
Sayfa 71
Kübra
Ve geldin, seni beklediğimi biliyormuş gibi geldin!
Gerek Hz.Zekeriyya ve gerekse oğlu Hz.Yahya Yahudiler tarafından öldürülmüşlerdir.
Sayfa 175
Kübra
Hz. Zekeriyya ve oğlu Hz. Yahya aynı zamanda peygamberdiler ve her ikisine de vahiy gelmiştir.
Rivayetlere göre, Allah (c.c), Yahya (a.s)'a gönderdiği vahiyle bazı fiilleri yasaklamıştı. Mesela onun zamanına kadar birisinin yeğeni ile evlenmesi caiz iken, Yahya (a.s)'a gelen hükümle bu fil yasaklanmıştır. Fakat Yahudiler Hz. Yahya'yı dinlemediler ve eski hükmü devam ettirmek istediler. Fakat Hz. Yahya onlara mani olmak isteyince onu hunharca öldürdüler.Bunun üzerine Allah İsrailoğulları üzerine. komutanlarının adı Cevders o olan bir ordu gönderdi ki, rivavetlere göre bu ordu Yahya (a.s)'a karşı İsrailoğullarından 70 bin kişiyi öldürdü.
Zekeriyya (a.s)'ın katline gelince, keza rivayetlere göre Hz. Zekeriyya oğlu Yahya'nın öldürüldüğünü duyunca sehrin dışına kaçıp bir ağacın kovuğuna gizlendi. Fakat insan suretine giren seytan onlara Zekeriyya (a.s)'ın gizlendiği ağacı gösterdi ve büyük testerelerin alan Yahudiler, Zekeriyya (a.s)'ı ağacla birlikte ikiye biçtiler. (İbnu'l-Esir,el-Kamil,I,306.)