Ali keklik
@Qeqliq
Lisans
Ankara
19 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
joker-zerdüşt çıkarım
Puan vermedi
Joker ve Zerdüşt, kaos ve hakikatin iki farklı yüzü gibi görünebilir; ancak derinlere inildiğinde, ikisi de sürüye karşı duran, toplumun dayattığı düzeni ve değerleri reddeden figürlerdir.
Nietzsche’nin kitaptaki “Sürünün içinden ve köpeği olmayacaktı” sözü, bireyin kendi yolunu bulmasını, sürü psikolojisinden sıyrılıp özgürlüğü seçmesini ve farklı olduğunu vurgular . Joker de tam olarak bunu yapar: toplumun ahlakını, kurallarını, otoritesini tanımaz. Ona göre, düzen yalnızca bir illüzyondur ve asıl gerçek kaosun içinde saklıdır. İnsanın kendi kaosuna kapılması gerekir onunla dansı şarttır.
Zerdüşt, insanları üstinsan olma yolunda harekete geçmeye çağırırken, Joker de insanlara sistemin ve kuralların aslında ne kadar kırılgan olduğunu gösterir. İkisi de insanları uyandırmaya çalışır biri hakikatle, diğeri delilikle . Kuralları koyanın kendileri olduğunu onu kırmak için yine kendi iradene ihtiyaç vardır.
Joker, “Kaos en adil düzen” derken, Zerdüşt de “Kendi yolundan git” diyerek aynı kapıya çıkar. İkisi de sürünün bir parçası olmamayı seçer ve kalabalıkların körlüğünü yüzlerine çarpar. Ama biri bunu bir peygamber gibi yaparken, diğeri bir anarşist gibi yapar.
Ve işte bu yüzden Joker, Zerdüşt’ün deli gülümsemesiyle Gotham sokaklarında dolaşan bir yansımasıdır.
Reklam
"bilinçli bir şekilde bilinçsizliğe varmak":
jokerin bilinç anlayışına göre bilinç topluma dayatılan normların ve kuralların bir zinciridir. Gerçek özgürlük bilinçsizliğe ulaşmaktır. bu yolculuk öyle rastgele bir savrulma değil aksine kaos ve bilinçsizliğe son derece bilinçli olarak yapılan bir yolculuktur. bu bilinçsizliğe yolculuk tüm kuralları ve mekanizmaları kırmaktır ve bu sadece yıkım değil yeni bir yaratım sürecidir. bu yaratım gerçeklerin özgürlüğüdür .bu özgürlük insan ruhunun derinliklerinde yatar.
joker- bir idam mahkumunun son günü arası bi inceleme1000Kitap
Puan vermedi
Karanlık hücrede Joker, idam gününe kadar geçen zamanını sessizliğin içindeki kendi içinde kalan yankısıyla dolduruyordu. Gölgelerle selamlaşıyor, kendi kaosunu her geçen gün düşünmeden edemiyordu . Soğuk duvarlar onun sessiz aynası, parmaklıklar ise sadece birer formaliteydi. Zira Joker, hiçbir yerde hapsedilemezdi; çünkü o, insanların kafalarındaki kaosun ta kendisiydi.
Bir gün, hücre kapısının önünde Harley belirdi. Yüzünde endişeli bir bakışla Joker’e yaklaştı. Hücre kapısının önünde durdu ve ona uzun uzun baktı. Sesi titreyen, ama kalbi onun için çarpan harley:
"Seni öldürecekler, Joker. Hiç mi korkmuyorsun? Ben çok korkuyorum! Gel, af dileyelim. Canım sevgilim, birlikte kurtulabiliriz. Lütfen…”
Joker, Harley’in gözlerinde korku ve umudu aynı anda gördü. Ona alaycı, umursamaz ama ona değer verdiğini gösteren o mistik gülümsemesiyle baktı. Gözlerini Harley’in gözlerine dikti ve anlam dolu ama bir o kadar da alaycı ses tonuyla konuşmaya başladı:
"Ah, Harley’im, benim tatlımm… Onlar beni ölümle sindiremez. Benim için ölüm, bir yolculuğun başlangıcıdır. Kaos ise ölümsüzdür. Bana dokunsalar bile, içimdeki girdabım hiçbir yere gitmez. Bu düzen beni öldürebilir, ama asla yok edemez."
Harley’in gözleri dolmuştu. Titremeye başlayan o sesiyle, "Ama Joker," dedi, "ölüm bir son…"
Joker araya girdi, bir kez daha o kayıtsız gülümsemesiyle konuştu:
"Hayır, ölüm bir son değil, Harley. Onlar için belki öyle. Çünkü onlar kurallarına prangalanmış zavallılar. Ama benim için ölüm, yalnızca başlangıçtır. Beni öldürseler bile, fikirlerim yaşayacak. Bunu yaz, Harley. İnsanlar bunu anlayacak. Belki 100 yıl sonra, belki 200. Ama hak verenler mutlaka çıkacak."
Harley, Joker’in bu kayıtsız, ama güçlü duruşuna hayran kaldı. Gözlerinden süzülen yaşlarla gülümsedi ve ona sarıldı.
Jokerin dünyası ile satranç arası ortak konuda fikirler
Puan vermedi
Gotham’da karanlık bir gecede, Harley ve Joker, sokak lambalarının cılız ışığında terk edilmiş fabrikaya doğru ilerliyordu. Etrafı saran kara bulutlar, yalnızca gökyüzünde değil, Harley’nin zihninde de dolanıyordu. Ama belki de gerçek olan, Joker’in karanlık dünyasının bu kaotik yansımasıydı. Harley bunu tam anlamıyla bilemezdi. Bildiği tek şey, onunla olmayı her şeye rağmen tercih ettiğiydi.
Joker, önünde yükselen ağır sürgülü kapıya yaklaştı. Paslanmış metalin çıkardığı tüyler ürpertici gıcırtı, o anda gecenin sessizliğini deldi. Kapıyı araladı ve arkasına dönerek Harley’ye baktı. O eşsiz, alaycı ama bir o kadar da tatlı gülümsemesiyle fısıldadı:
"Benimle beraber hiçliğe doğru yürümeye ve o boşlukta dans etmeye var mısın, tatlı çılgınlığım?"
Harley bir an tereddüt etti. Joker’in dipsiz kuyusu, her zaman bir sonu olmayan bir karanlık gibi görünürdü. Ama bu karanlık, onun için aynı zamanda bir çekim merkeziydi. Joker’e hayır demek bir seçenek gibi bile gelmiyordu. İçgüdülerinin onu yönlendirdiği gibi davrandı ve hafifçe gülümseyerek başını salladı. Gözlerindeki korkuyu gören Joker, bir adım ona doğru yaklaştı. Harley’nin ellerini tuttu, yüzüne yaklaştı ve yanağına yumuşak bir öpücük kondurdu.
Dudaklarında o çılgın ama bir o kadar da büyüleyici gülümsemeyle mırıldandı:
"Ah, Harley’im… bebeğim. Hiçlik seni tüketmez. Seni tüketen şey, kurallar, insanlar, anlamlar… Hepsi yalan. Kraliçem, gerçek olan tek şey hiçliktir. Ve hiçlik, seni özgürleştirir. Seni kontrol eden şeylerden kurtulduğunda, seni kontrol etmeyen o boşlukta hakimiyet kurarsın. Gel benimle, Harley. Gel benim boşluğumda dans edelim. Birlikte özgürleşelim."
Harley’nin içi, o an hissettiği güvenle doldu. Joker’in dipsiz kuyusu bir uçurum gibiydi, ama Harley o uçurumdan atlamayı hiç olmadığı kadar istiyordu.
joker-harley kaotiği ile dönüşüm benzerliği1000k
Derinlerde boğulmak yüzeyde kaybolmaktan daha iyidir. -->bu kitapta dikkatimi çeken noktalardan biri de belirsizlik insanı en çok yoran durumlardan biri olarak karşımıza çıkıyor ; netlik insanlar için en iyisi olduğunu anlamak için güzel bir yol oldu bilmek ama buna bi ad verememek ve sadece kendinde yaşandığını sanmak başkasında da olunca diyosun demek ki ortak bişey bu.
bununla joker-harley kaotik ilişkisinin bi ortak yanı var onu da paylaşmak istiyorum.
"harley lunaparkta otururken uzaktan joker yaklaşıyo ve diyo ki sen de sıradan insanlar gibi burada bekleyecek misin yüzeyde kaybolacak mısın yoksa benimle derinlerde boğulacak mısın?
jokerle aslında hep derinde kaybolan harley hiçbir zaman boğulamamıştı çünkü bu girdap çok farklıydı sürekli şekil değiştiren halini garipseten
kendi benliğinden bencilliğinden haberi olmayan girdapla beraberdi.
tek söylediği güzel söze kanar yapamadıığı tüm delilikleri onunla yapardı belki
belki de kendisi de bi girdaptı
jokerin ise en büyük olayı kendisini düşünmesi ama bi yandan da umursamaması girdabında tek başına kalmaya çalışıp harleye ümitler vermesiydi ve onu da seviyordu belki girdabını daha fazla
derinlerde girdabın içinde boğulmak jokere göre dans etmekti
gel dans edelim derdi harley ->harley koşardı,kanardı
netlik her zaman için kaostan daha iyidir.
Reklam