Ceku
@RCeku
21 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Sen de aslında annem gibi benim hiçbir
zaman kötü bir şey yapmayacağıma inanırsın değil mi? Hani bir zamanlar bazı kitaplar okuyordum da eve bazı asık suratlı adamları çağırıp onlarla bağırarak tartışıyordum; o zamanlar annem, başıma bir şeyler geleceğinden endişelenmekle birlikte, gene de bu konuda kendisini uyaran ahbaplarına karşı
beni savunuyordu. Şimdi beni savunan kalmadı babacığım; çünkü ikiniz de öldünüz. İşte ben de yalnızsam, yalnızlığımı bilmek için çoğu zaman -sabit hazarlarla boşluğa baktığım zaman- bu kerpiç evi gittikçe daha ciddi bir biçimde
düşünüyorum. Ben bu asık suratlı aydınlara hiç
benzemiyorum babacığım; onlara karşıyım ve senin içtenliğinden yanayım. Bazı kitaplar yüzünden kafam biraz karışmışsa da bugün bile senin içtenliğini taşıdığımı ümit ediyorum. Gene de sonunda sana bütünüyle benzemekten
korkuyorum babacığım: Yani ben de sonunda senin gibi
ölecek miyim? Mektubuma burada son verirken hürmetle ellerinden öperim.
Oğlun
Reklam
Beni daha iyi yetiştirseydin, mesela
ne bileyim yabancı ülkelere filan gönderseydin, bugünkünden daha esaslı olmasam da, kendimi ifade ve eşya ile münasebetimi tayin ve kâinattaki yerimi tespit gibi hususlarda daha becerikli olurdum. Sen her zaman tutarlıydın; olduğungibi olmaktan gurur duyuyordun; olduğun gibi davranıyordun. Bense küçük hırslar yüzünden bocalıyorum; senin deyiminle 'iki cami arasında beynamaz' ya da senden önce senin gibi rahmetli olan Numan Bey'in deyimiyle 'güreş güreş, Hacı Muhammed altta' bir durumdayım.
Neden her şeyi, tam istemediğim sırada veriyorsunuz bana? Neden bu kadar bekletiyorsunuz? Neden bir şeyi elde etmenin anlamı kalmayıncaya kadar, onu vermemekte inat ediyorsunuz?
Ben, çiçeklere bakmasını
bilmediğim gibi, kendime bakmasını da bilmiyorum. Ben,
yalnızlığı istemekle suçlanıp yalnızlığa mahkûm edildim.
Puan vermedi·72 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 12 Ekim 2022 00:00
·2022 17. kitabı
Reklam