Hasan Çelik
@RP_Mcmurphy
It is only with the heart that one can see rightly. What is essential is invisible to the eye.
151 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Örgüt"e yani insanları robotlaştıran ve hissizleştiren otoriteye meydan okuyan bir kitap. Örgüt nedir peki? (Kızılderili) Reis'in gözünden bakarsak görünmez tellerle etrafımızı kuşatan herşeye herkese sislerinin arkasından bakmamıza neden olan etrafımızdaki en basit en küçük güzellikleri bile görmemizi engelleyen bir düzen. Kitabı okuyunca bu düzenin bizi de kuşattığını farkediyoruz, yani dünyanın neresinde olursak olalım içimizden gelerek gönlümüzce bir kahkaha atamıyorsak, bu raundu Büyük Hemşire yani örgüt kazanmış demektir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·325 syf.··
Beğendi
·2018 32. kitabı
·16 saatte okudu
·Okunma: 10 Mayıs 2018 21:46
Bir kitabı okumadan önce beklentinizi yüksek tutmak çoğu zaman sizi hayal kırıklığına uğratır ama söylediğim şey bu kitap için geçerli değil!
Kitaba başlamadan önce ne kadar sürede okuyacağımı ve buna değip değmeyeceğini hiç kestiremem genellikle, bu kitapta da aynen öyle oldu. Okuyacağım kitaplar arasında bile yoktu - ki bu kitapla tanışmamın hikayesi şöyle: listemdeki kitapları almak için gittiğim kitabevindeki beyfendi (emekli bir öğretmen olduğunu öğrendim) bu kitabı da tavsiye etti. Tavsiye kitaplardan beklediğimi çoğu zaman bulamadığım için okumayı erteledim ve başlamak bu güne kısmet oldu.
Bu yorumu her kitap için yapmam ama bu kitabı okuduğumu unutup, her seferinde ilk kez okuyormuşum gibi tekrar tekrar okumak isterdim.
Spoiler vermemek için içeriğinden bahsetmek istemiyorum bence siz de okumadan önce içeriğiyle ilgili fazla araştırma yapmayın sadece okumaya başlayın ve daha önce hissetmediginiz ya da bu kadar derinden hissetmediğiniz duyguları tecrübe etmenin tadını duyun (ya da zaman zaman hüznünü yaşayın).
Kitaba bugün başladım ve aynı gün bitirdim. Altını çizdiğim ve tekrar tekrar okuduğum çok yer var. 40. sayfaya gelince boğazım duğümlendi. Kahramın gözünden görünen dünya normal bir insanın algılayabileceği türden değildi ama yine de yaşadığı her şeyi hissedebilirsiniz. Kurgusu mükemmel yani o kadar gerçekçi ki bilim kurgu türünde olduğunu bile unuttum.
Kesinlikle okumaya değecek bir kitap.
"Kimse gidecek kadar kahraman, kalacak kadar vatansever değil" Eduardo Galeano'nun bu sözü geldi aklıma kitabı okurken.
Yine onun bir sözü Aşkın ve Savaşın Gündüz ve Geceleri kitabından,
"Uyku tutmuyor, göz kapaklarımın arasında sıkışmış bir kadın var. 'Çık oradan' derdim ona diyebilseydim ama neylersiniz ki boğazıma da bir kadın kaçmış."
Kapitalizm yani günümüz oligarşisi ile onlara kafa tutan bir avuç öfkeli ve cesur insanın arasındaki mücadeleyi günümüzden yüzyıl önce bu kadar canlı ve gerçekçi anlatan ender romanlardan. Üstelik bu mücadeleyi kapitalizmin cenneti Amerika birleşik devletleri merkezli anlatan gözüpek bir yazar var karşımızda; Jack London. Lise çağlarımdan beri okuyup sevdiğim bir yazar London, kitapları hep baş köşededir. Bu kitap da tam başucu yapılacak bir kitap.
Hikayenin merkezinde elbette olmazsa olmaz bir aşk hikayesi var, aristokrat aileden gelen kız işçi hareketi lideri gence aşık olur. Kitabı kendini sınıf mücadelesinin ortasında bulan bu kızın gözünden okuruz.
Kitabın ilk bölümlerinde kapital sistemi, yani üretim araçlarının kontrolü, kâr payları, emek sömürüsü, gelir dağılımı ve modern köleliği herkesin anlayabileceği bir dille mükemmel bir sadelikle açıklamış yazar. Kar payları sürekli artan oligarşi bir süre sonra bu parayı harcayarak yer arayışı içine girer. Bu da sanatın gelişmesine, eğlence sektörünün büyümesine ve görkemli şehirler kurulmasına yol açar. New York ve Washington'un muazzam gökdelenlerini getirin gözlerinizin önüne ve firavunlar döneminde yapılan piramitleri. İnsanlık bu olağanüstü eserlerle övünür ancak bunları ortaya çıkaran karın tokluğuna çalışan insanların emeklerinin sömürüsünden başka bir şey değildir. Eski yunanlılardaki tiyatro geleneğini ve günümüz Hollywood sinemasının insanlar üzerindeki etkilerini düşünün
Eduardo Galeano ve Gabriel Garcia Marquez' den sonra tanıştığım üçüncü Güney Amerikalı yazar: Jose Mauro de Vasconcelos. Bu yazarların samimiyetini ve hayata yakınlığını seviyorum. Güney Amerikalı yazarlardaki bu doğallık yaşadığımız hayatta büyük başarılar veya büyük amaçlar olmasa da aslında her insanın hayatının anlamlı ve dikkate değer olduğunu gösteriyor. Hayata sadece maddi kazanç açısından bakarak artı eksi hesapları yapmanın ötesinde bir anlam vermeyi başarıyorlar. Bu sayede reklamların, banka hesaplarının, sosyal ortamlardaki iki yüzlülüklerin ötesinde insanı ve insani değerleri hakettiği yere koyabilmeyi öğreniyoruz ki bu da yaşadığımızı, nefes aldığımızı hissettiriyor.
Kitaba gelecek olursak, okurken kendi çocukluğumuzun o hayal alemini, masumiyetini ve evimizin ve mahallemizin olağanüstü güzelliğini ve gizemini gözlerimizin önüne getiren harika bir kitap. Tam anlamıyla insanın yüreğine dokunabilen bir yazar var karşımızda. Spoiler vermemek için içerikten bahsetmiyorum. Okuyup hissedilmesi gereken bir kitap.
Puan vermedi
"Biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz" diyor yazar. Felsefeyi, polisiyeyi, macerayı ustalıkla işlemiş. Aynı olay farklı kahramanların gözünden anlatılmış, hepsinin amacı farklı ve hepside karizmatik. Akılda kalıcı sözleri var, taşı gediğine koymayı çok iyi beceriyor yazar.
