" Gece ya da gündüz. İkisini de birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan. Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü. Onun için uyku vardı belki de. Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Attila İlhan'ın kendisi gibi bu kitabı da ruhuma işledi. Zaten şiir, başlı başına bir karmaşa. Anlamak için görmek, yazmak için yaşamak gerek. Ve Attila İlhan tek başına bir şiir. Ondan kopan parçalar yazıya döküldüğündeyse ortaya bambaşka bir şey çıkıyor. Bence içinde mutlaka okunması gereken şiirler taşıyor.
Küçük prens... Yani böyle muazzam bir kitap nasıl anlatılır ki?
Bu kitabı ilk okuduğumda 12 yaşındaydım. Ve o zamandan beri en sevdiğim kitap oldu ve öyle de kalacak. Küçüklerin dünyasından büyüklerin dünyasına... O kadar etkileyici ve vurucu bir dille anlatılmış ki...
Yediden yetmişe herkesin ama herkesin kesinlikle okuması gereken bir kitap. Ve asla sadece bir çocuk kitabı değil. Küçük prens bir çocuk kitabından çok daha fazlası.
" Aslında, tam diye bir şey yoktur. " dedim, "her tam, bir üst yarımın alt basamağıdır. Yani yarım da bir bütündür."
Bazı kitaplar vardır, bir kere okumak yeter de artar. Anlayacağınızı anlamış, hevesinizi almış, kitabınızı gönül rahtlığıyla kütüphanenize koyabilmişsizdir. Fakat bazı kitaplar da vardır ki, bir kere okumak asla yetmez. Bir kere okursunuz, içinize oturur. Bir şeyler anlamışsınızdır ve o kitap sizin ruhunuza işlemiştir. Bir kaç ay ya da belki birkaç yıl geçtikten sora bir daha alırsınız kitabı elinize. Aynı şekilde tekrar ruhunuza işler kitap, bir öncekinin hiçbir eksiği olmadan, hatta bir hayli fazlasıyla. Kütüphanenize koymaya kıyamazsınız, hep başucunuzda durması gereken bir kitaptır. İşte; fakat müzeyyen bu derin bir tutku, benim başucumdan ayırmaya kıyamadığım bir kitap.
