Tam bir hayaller hayatlar arifesi.Kendi rutini içinde dönüp dururken insan, unutuyor veya üzerinden çok zaman geçti sanıyor mutlu anlarının…Oysa hisleri taze, hala tadı damakta olmasına rağmen çok uzaklaşmış olamazlar.Günlerse arasına kopya kağıdı koymuşuz da bir öncekinin üzerinden aynısını çiziyormuşuz gibi geçiyor, hızlı ve delicesine.Tek iyi bir tarafı var bu durumun iyisi de kötüsü de geride kalıyor.
Diyecekler ki arkamdan
Ben öldükten sonra
O, yalnız şiir yazardı
Ve yağmurlu gecelerde
Elleri cebinde gezerdi
Yazık diyecek
Hatıra defterimi okuyan
Ne talihsiz adammış
İmanı gevremiş parasızlıktan.
Muzaffer Tayyip Uslu