Vaktiyle bir rüyaya malzeme olacak kadar muhteşem yaşamışız. Şimdiyse bir kabusun ortasındayız. " Medeniyet dediğin kibrit çakmayı bile unutturur adama" diyip dururdun ya oğlum, daha da bitermiş. Bırak kibriti, kendimizi unuttuk.
Bir görsen nasıl genciz! Rüyada gibiyiz. Kapan gibi ralan paslı evliliklerin içinde, nezih mangal partilerinin kenarında, kalın raporların arasında henüz ölmeye başlamamışız. Metalik gri -ikinci eli kolay satılan- arabalarımız yok, yürüyoruz da yürüyoruz. Dalgalana dalgalana uzuyor yollar, dönüp dolaşıyor, dolaştırıyorlar. Dalgalanan sesleri geliyor uzaklardan, rüzgar köpük kokuyor. Hep birlikte ağaçların arasından kumsala doğru iniyoruz.