Rabia vural
@Rabiavrl
Yola bunun için çıkılmamıştı belki ama yolun vardığı bahçe burasıydı. Nihayet, yola çıkmaya karar verir insan, nereye varacağına değil. Bir yol hikâyesi yazmaya karar verdiğinizde de sonunu muhakkak yol yazar. //Son//
Reklam
Kalemimin gücüne değil de gözyaşlarımın serinliğine sığınıyorum bu aralar. Bilen bilir, dile de kaleme de düşmeyen acılar içten içe tüketir insanı. O yüzden bir cesaret diyorum. Şimdi!
08.02.2025
Kalabalıkların Yalnızlarına1000Kitap
Kalabalığın içinde olup kalabalıklar içinde çok yalnız kaldı.
Oturdu ona bunca kalabalıklar içinde yalnız hissetirenleri andı. Bir masa vardı. Herkes herkesle konuştu. Herkes kendine kendini konuştu. Bir an durdu. Sustu. Sonra kalabalığa dönüp kendini kustu. Bir an olsun başka birinin varlığını hissetmedi. Durdu. Oturdu. Kendini konuştu. Tüm kalabalıklar bir oldu kendi ağzından kendini duydu. Ne bir şey paylaşabildi. Ne bir şey hissedebildi. Sözleri boşluğu dövdü durdu. //04.09.22//
Çok güçlü olmakta yenilmektir bazen... İnsan bazen en dik yokuşları aşıp bir düzlükte yere yıkılabilir... Olabilir
İnandığım yerden kırıldım, çok yürüdüm bazen düştüm bazen koştum ve ilk kırıldığım noktada kendimi buldum...
Reklam