Koşmayı bıraktığımız gün vardığımız gün
Aramayı bıraktığımız gün bulduğumuz gün
Konuşmayı bıraktığımız gün duyduğumz gün
Bizim olduğunu sandığımız şeylerin hiçbir zaman gerçekte bize ait olmadığını anladığımız gün artık her şeye sahip OlduğumuZ gün...
Ebeveynlerim eğitimimde bütünsel bir yaklaşım sergiliyorlardı. Teorik eğitimi annem, pratik eğitimiyse babam veriyordu. Hayatım boyunca bütün ölümü öp'leri annem demiş, öpülmek için ölmekse babama düşmüştü.
Sevgi sevdiğin öldüğünde azalmıyordu, azalsa zaten adı sevgi olmazdı. Yunus Emre nin de dediği gibi "ölür ise ten ölür canlar ölesi değil" dediği ten Reyhan hanımın o gün ışığında parlayan teniydi. Can dediğiyse zaten bende gizliydi.