Rahile ALTUN
@Rahile
Hayalin düğünü töresi bir hoş der, Mahsuni Şerif... Beni ayakta tutan cümledir, hayatıma şekil veren cümledir. İnsanın sadece hayallerine el sürülmez, kimseler dokunamaz. Bu hayatta ki cüssem hayallerim kadar...
Türkçe Öğreticisi Tekstil işçisi
Türkçe Öğretmeni
Ankara/ Gölbaşı
Elbistan
11 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
İçimde İntihar Korkusu VarEdebiyat
Puan vermedi·223 syf.··
Beğendi
·2018 66. kitabı
·46 günde okudu
·Okunma: 25 Kasım 2018 14:06
Hayatımın en zor günlerinde bana arkadaşlık ettiğin için çok teşekkür ederim Yaşar KEMAL. Seni bitirmeyi hiç de istemedim aslına bakarsan. Kitap okumaktan daha fazlası idi benim yaptığım eylem. Sanki yeni baştan bir kitap yazmaktı, gözyaşlarım kelimelerin üzerine damlarken ben de kendi hikayemi yazıyordum. Ahmet Kaya'nın dediği gibi içimde ölüyordu biri her satırda, üzerime korkular salan biri vardı heran bambaşka biçimde intihar'ın acımasız korkusunu atamıyordum içimden. En çok intihardan korkuyordum, her gün kulağımda bir ses ile uyanıp; karnımdaki derin çok derin yarayı hissediyordum. Beş dakika sonra emin oluyordum o ben değildim. O ben değildim... Usulca uzanıp yastığımın altındaki kitabı alıp birkaç sayfa okuduktan sonra tekrar olduğu yere bırakıp uyumaya her şeyi unutmaya çalıyordum. Otuz altı gün sonra sabah ağlayarak "intihar" kelimesini telaffuz ettim, aslında kabul ettim. Bu kitap amacının çok dışına çıktı kitap olmaktan çokça uzaklaştı. Dost gibi idi o bana bambaşka şeyler anlattı, ben ona hiç kimseye anlatamadıklarimi hüngür hüngür ağlayarak anlattım. İtiraf ediyorum, ben zengin çocuğuyum ben de çok çalmışım.. Öyle Zilo, Oğuz, Kaya, Muhterem, Ertuğrul, Ali ve nicesi gibi kalbim temiz de değilmiş. Ben bir insanın umutlarını çalmışım. Benim umursamadığım, gülüp geçtiğim şeyler bir insanın umudu nefesi olabilirmiş. Anlamadığım o kadar çok şey varmış ki...(25.11.2018 Saat: 05.00)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bazı insanlar bu dünyaya sadece eleştirmek, mualif olmak için gelmiştir sanki. Kitabı okurken aklımdaki tek düşünce Haluk'un yazarın kendi olup olmadığı idi. Aziz Nesin, tarzını anımsattı kesit kesit verilen durumlar. Aziz Nesin, okurken de çoğu yerde kendimi kaybedercesine gülerken; bir anda aklım başıma gelince durumun hüznüne kapıldığım çok olmuştu. En çok, en çok ve hatta saatlerce güldüğüm paragrafı: “Kim aldıysa doğruyu söylesin, tamam, bir şey yapmayacağım, yalan söylüyorsaniz çarpılırsınız!” Son olarak: "Yalan söyleyeni Allah bildiği gibi yapsın” Çocuklar birbirine baktı. Bu bakışlarda merak vardı. Çarpılan olacak mıydı? Korktukları gibi olmadı, çarpılan olmamıştı. Derin bir oh çektiler. Biz daha minicik bebekler iken Tanrı'nın öcü olduğunu öğrettiler bize. Kötü bir şeyi sevmeyi kim ister ki. Çok küçükken hemen hemen her Türk çocuğunun yaşadığı kalıplaşmış bu durum o zaman ki duygularımıza tercüman oldu. Kitapları okurken en büyük takıntılarımdan birisi de kitapta anlatılan olaylarin gerçekteki karşılığının ne olduğudur. Haluk tarafsız gibi durmaya çalışsa da sosyalist sosyalist takılmış bir karakterdir. Bir yerde bir direniş söz konusu ise bunu solculardan başkası yapamaz herhalde hele ki emek işçisi çöpçüler için yapılmışsa bu direniş. Bu durum, biraz Gezi Parkı Direnişini andirsa da umudum geleceğe bir atıf, gelecekte olacak büyük ayaklanmalara küçük bir işaret olmasından yana:-) Kitap okumanın en zevkli yanı yazar ne demiş olursa olsun senin kendine özgü bir senaryo'nun olacak olmasıdır. Şaman geleneğinin öğretilerine kitapta yer vermesi çok güzel olmuş. Yazarın dediği gibi bizim yaşadığımız İslamlaşmak değil körü körüne Araplaşmak. Bütün eleştiileri güzeldi ancak biraz yüzeysel geçilmiş gibiydi. Bunun sebebi ise sanırım hepimizin bildiği bir şey:-) Yazar'a
Hayatımın son üç yılında savunduğum ve inandığım benim için çok büyük bir gerçekle karşılatım, Cemile'de... Aşk hiçbir yasa ve hiçbir prosedürü dinlemez. Bunu okuyan çoğu insan Cemile'ye kızar, yaşananın adı yasak aşktır da. İnsanın yaşı genç iken; sevmek, sevilmek ister. Aşk'ın peşine düşmek ister. Cemile de öyle yaptı, Danyar'ın eski bir kaputu ve yırtık çizmelerinden başka hiçbir şeyi yoktu... Ama Cemile'yi anlardı, Cemile'nin gönlü daralsa bir türkü okurdu ve her şey yok olup giderdi... Aşk sadece birbirini anlamaktan ibaret, bundan öteye yol yok!!! Aşk'ın önüne ne din ne de toplumsal ahlak kuralları geçebilir..
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2018 67. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 27 Kasım 2018 20:19
Hayatım boyunca şans vermediğim, daha doğrusunu söylemek gerekirse şans veremediğim yazarlardan biridir Aziz Nesin... Ben onu Madımak olayı ile tanıdım, öyle yer etti beynimde... Hakkında çok fazla araştırma yapma şansım da oldu. Öykülerini ara ara başka yerlerde, başka sebeplerle okudum. Ancak onun kitabını okumak için sanırım coğrafyalar değiştirmem gerekiyormuş. Her şeyin bittiğini sandığın yerde başlıyormuş aslında hayat... Korkularımla, enkazlarimla gittiğim bir yerde bana gülümseyen insanlar bir de kitap hediye ederse onlar, unutulmaz olmayı fazlası ile hak eder... Kitaplar benim için kitap olmaktan daha fazlasıdır hep... Sayfa sayfa gözyaşlarimla kendi hikayemi yazdığım kitaplar da vardır, umudum olan kitaplar da... Havadan Sudan benim umudum oldu. Okuduğum kitaplar ruh halime göre can bulur aslında ben de... 18 kocaman öyküden bana kalan umut işte. Çok güzel bir üslup ile yazılmış, çoğu öyküde güldüm diyebilirim ama anlattıkları o kadar doğru ki içim acıdı ve gözlerim doldu, üzerinde düşününce. Bizim, bu memleketin insanı evet çok inançlı(!) Ama inanç sorgulamakla taçlandırlırsa; inanç, inanç olur...
En, en güzel ısmarlama kitaplardan bir idi bence. Fazlaca hayalperest bir kitap olduğu tartışma konusu bile olamaz. Ancak şu bir gerçektir ki Türkler uyandığında her şey çok farklı olacak. Ona da daha epeyi vakit var zannedersem...
