Ayakkabı vurduğunda ayağının arkasında bir yara açılır, çorap giydiğinde o yara çoraba yapışır, çorabı çıkarttığında kabuk kopar ve tekrar kanar. İyileşmesi zaman alır. Ayakkabiyi çorapsız giyemezsin, çorapla giysen yine yapışır. Aile yaraları da biraz böyledir. Yürümekten vazgeçemezsin ve attığın her adımda canını acitmaya devam eder.
Tüm insanlar aynıdır: Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır, gülümserler ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
Ben ne okudum öyle? Çok uzun zamandır beni bu kadar derinden etkileyen, akıcı , düşüncelerimi dile getiren bir kitap olmamıştı.Yazarın okuduğum ilk kitabı son olmayacak eminim. Tavsiye ederim, okuyunuz okutunuz...