YALNIZLIĞIM
Küflenmiş bir yalnızlık bu
Geleni yok,gideni yok
Çöpe atanı da arpaya katanı da yok.
Satsam satılmaz
Atsam atılmaz
Boynumda ilmektir gönlümde kor
Yine de yalnızlığı Ebu Zerr'e sor
O der ki insanlar daha zor...
Bakmayın yalnızlık dediğime
İncinir defter,incinir kalem
Ve hakaret etmiş olurum gölgeme...
Ve duvarlar
Olmasa onlar
Kim korur beni sizden
İşe yaramaz sevginizden
Sadece kendini düşünen
Aptal,bencil düşüncelerinizden
Ahh benim vefalı yalnızlığım
Bakma sana kötü dediklerine
İnsan bu...
diline düşeni Allah kurtarsın
Çünkü insan
Çok konuşur
Boş konuşur
Hep konuşur...
ʜɪ̇ᴄ̧ ᴀᴅᴀᴍ
Ölülerin yerine koymaya çalıştım kendimi. Yapamadım Yaşamak denen tılsım insanı kör ediyor. Görmek istediğinden ve göstermek istediğinden fazlasını göremiyor insan. Yaşamaya bu kadar çok alışınca ölmek diye bir şey yok sanıyor ya da unutuyor, unutturuluyor.