Rems
@Rameus
“Biraz Daha Işık”
Prost'unbeşçayı.
-Onlara bakmayı zannederken, röntgenlerini çekiyordum-
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı filozoflara göre dış Dünya yoktur, hayatımızı kendi içimizde geliştiririz. Bu doğru olsa da, olmasa da, aşk en mütevazı başlangıcıyla bile gerçekliğin bizim için ne kadar önemsiz olduğunun çarpıcı bir örneğidir.
Kendimi hayatta yolunu kaybetmiş biri olarak görüyordum; sanki uçsuz bucaksız bir sahilde tek başımaydım ve hangi yöne gidersem gideyim, ona asla rastlamayacaktım.
Albertine'siz yaşamayı düşündüğüm olmamış mıydı? Kesinlikle hayır! Uzun zamandan beri, hayatımın ölünceye kadarki her dakikasını ona mı adamıştım yani? Gayet tabii! Onunla iç içe geçmiş bu geleceği algılayamamıştım, ama şimdi, kalbimden sökülüp alındıktan sonra, bomboş kalan kalbimde kapladığı yeri hissediyordum.
Bazı Hüzünler Çok Ağırdır.
Albertine'in ölümünün acımı dindirebilmesi için, kazanın onu sadece Touraine'de değil, benim içimde de öldürmesi gerekirdi. Oysa Albertine içimde hiç bu kadar canlı olmamıştı. Bir insan, içimize nüfuz edebilmek için, zamanın şekline bürünmek, çerçevesine kendini uyarlamak zorundadır; bizim gözümüze peş peşe dakikalar halinde göründüğünden, her defasında sadece bir yönünü gösterebilir, bir tek fotoğrafını sunabilir. Sadece anlık görüntülerden oluşan bir dizi halinde var olmak, bir insan için müthiş bir zaaftır şüphesiz, ama aynı zamanda müthiş bir güçtür de; bu kişi hafızanın ürünüdür ama ay ve belirli bir anın hatırası, daha sonra olup biten her seyden haberdar değildir; hafızanın kaydettiği an ve onunla birlikte, o hatırada şekillenen kişi varlığını sürdürür, yaşamaya devam eder. Üstelik bu parçalanma, ölüyü yaşatmakla kalmayıp çoğaltır da. Benim teselli bulabilmem için bir degil, sayısız Albertine'i unutmam gerekirdi. Aralarından birini kaybetmis olmanın üzüntüsüne tahammül edebilir hale geldigimde, bir başkasıyla, onlarcasıyla aynı üzüntüyü baştan yaşamak durumundaydım.
Başlangıçta gönlümde yatan şeyi açıkça görebilseydim, gölgelerin arasına gizlenmiş, kınadığım bu çözümün irade eksikliği yüzünden, benimseme ye karar verdiğim, sabretmeye dayalı çözümlere baskın çıkacağını öngörebilirdim.