Rems
@Rameus
“Biraz Daha Işık”
Prost'unbeşçayı.
-Onlara bakmayı zannederken, röntgenlerini çekiyordum-
Şu anda okuduğu kitaplar
Proust'tan gece yarısı ağır hüzün haykırışları.
"Mademoiselle Albertine gitti!"
Istırap insan psikolojisine psikoloji biliminden çok daha derinlemesine nüfuz eder. Daha bir dakika önce, hislerimi tahlil ederken, Albertine'le son bir kez görüşmeden, bu şekilde ayrılmanın en çok istediğim şey olduğuna kanaat getirmiş, Albertine'in bana verdiği hazların vasatlığıyla beni mahrum ettiği hazların bolluğunu karşılaştırıp kendimi çok zeki bulmuş, onu artık görmek istemediğim, sevmediğim sonucuna varmıştım. Oysa, "Mademoiselle Albertine gitti" sözleri kalbime öyle bir acı saplamıştı ki, bu acı ya pek uzun süre dayanamayacağımı hissediyordum.
Tolstoy'dan söz ederken Dostoyevski'den zannettiğiniz kadar uzaklaşmıyordum aslında, çünkü Tolstoy onu çok taklit etmiştir. Tolstoy'da açılmış haliyle göreceğimiz birçok şey, Dostoyevski'de henüz gergin ve somurtkan halde mevcuttur.
"Dostoyevski insanları yaratmakla kalmayıp, onların evlerini de yaratır"
Hayatta hissettiklerimizi düşünceler biçiminde hissettiğimiz için, hislerin edebi, yani zihinsel çevirisi, bu hisleri anlatır, açıklar, çözümler, ama müzik gibi yeninden oluşturmaz.
Çünkü hayat değiştikçe yalanlarımız gerçeğe dönüşür.