Fakt oydu ki, Brunonun burada gördüklərinə əsasən, insanlar iki qrupa bölünmüşdü: - çox xoşbəxt, gülüşən, bağırışan, yaraşıqlı formalarda olan əsgərlər və zolaqlı pijamada ağlayan insanlar, onlar yuxuya getmiş kimi, ifadəsiz baxışlarla dayanmadan səmaya baxırdılar...
- Mən belə dostluğu heç vaxt görməmişəm.
- Nəyə görə?
- ...Biz heç vaxt oynamırıq. Yalnız oturub danışırıq... Biz aramızda məftil olmadan heç görüşməmişik.