İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyordu, bekliyordu, bekliyordu, insan düşünüyordu, insan düşünüyordu, insan düşünüyordu, ta ki şakakları zonklayıncaya dek. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnızdı. Yalnız. Yalnız.
Sayfa 38 - Sayfa 6 Yayınları