Kini, aşkının değil, kırılmış umutlarının sebebi oldu. İnsan gönlü sevginin zirvelerine çıkarken huzur duysa bile kin dolu duyguların o sarp yamacında azıcık durur.
Gerçek alçakgönüllülükle, zayıflıkla ya da işi oluruna bırakışla her şeyi sineye çekeni her şeye boyun eğdirmek, belki de insan yaratılışından ileri gelir. Hepimiz gücümüzü bir insanın ya da bir nesnenin zararına göstermeyi sevmez miyiz?
Bu söyleyeceklerimi kendime
Hiç taşınmadan eskittiğim evsizliğime.
Ben de böyle elim boş ve boşluğa uzanmış ölürüm.
Pelit ağacını bilsem kendini suya döken özgürlüğünü,
belki bilirim bir ekspres niçin sürekli uzatır mesafeleri.
ağzımı kanla çalkalasam niçin
Bu şarkının ve bütün şarkıların en içli yeri,
Niçin bir türlü tama ermez içimdeki bu eksiklik hissi?
Bühtan olurdu eğer değersiz deseydim.
Kimselere anlatamazdım kışın eksik geldiğini,
Seni bırakıp gitmezdim sende bıraktığımı bir bilseydim.
An oldu bildim çünkü en son gelen hep bendim.